Shqipëria mbylli serinë e katër ndeshjeve në krye të Grupit C1 të Ligës së Kombeve me 9 pikë (3 fitore, 1 humbje). Rezultati tabelor është pozitiv, por mënyra e arritjes së pikëve lë të hapura disa pyetje për nivelin e lojës nën drejtimin e trajnerit Rolando Maran.
Fitorja 2-0 ndaj Bjellorusisë paraqitet si sinjali më pozitiv i ciklit të ri, pasi solli tri pikë dhe portën e paprekur përballë një kundërshtari më të organizuar se San Marino, duke treguar se skuadra mund të konkurrojë edhe ndaj formacioneve më të forta të grupit.
Dy fitoret ndaj San Marinos u konsideruan detyrime: 3-0 në transfertë ishte rezultat i pritshëm dhe plotësoi detyrën e skuadrës për të marrë tri pikë pa diskutim. Ndeshja tjetër me San Marinon, megjithatë, nxorri në pah probleme më të theksuara. Shqipëria kaloi në avantazh në minutën e 11-të me një goditje spektakolare të Kristjan Asllanit nga jashtë zone, por më pas ndodhi një situatë e paprecedentë për përballjet mes tyre—San Marino arriti të shënojë kundër Shqipërisë. Takimi u vendos në fund, kur Asllani shndërroi një penallti në minutën e 91-të dhe i dha skuadrës tri pikët, por performanca mbeti larg pritshmërive.
Humbja 2-1 ndaj Finlandës është rezultati që rëndon më shumë në bilanc. Shqipëria shënoi e para, por nuk arriti ta menaxhonte takimin dhe u ndëshkua nga një karton i kuq për Etrit Berishën në minutën e 22-të, që ndikoi rëndë në rrjedhën e sfidës. Finlanda përfaqëson provën më të fortë deri tani dhe aty erdhi humbja e vetme e grupit.
Përmbledhtas, tabloja statistikore (9/12 pikë dhe vendi i parë) duket e suksesshme, por analiza e lojës tregon se rezultati shpesh ka qenë më i mirë se performanca. Marani ka nisur me rezultate të mira dhe ka marrë një skuadër të konsoliduar; ndryshimet në stil dhe balancë kërkojnë kohë. Për të vlerësuar realisht përparimin e ekipit, ndeshjet e ardhshme ndaj kundërshtarëve të nivelit të Finlandës dhe Bjellorusisë do të jenë vendimtare.
