Edhe pasi flakët shuhet, pasojat në natyrë zgjasin për dekada: zjarret shkatërrojnë trungjet e pemëve, bimësinë dhe gjallesat përreth, ndërsa rikuperimi i një ekosistemi pyjor mund të kërkojë shumë vite. Eksperti i pyjeve në Fakultetin e Shkencave Pyjore në UBT, Ervin Toromani, thotë se koha e rikuperimit varet nga lloji i pyllit dhe nga qëllimi i përdorimit të tij. Sipas tij, minimalisht duhen 25–30 vjet për të krijuar një gjendje masivi, por nëse synohen përfitime ekonomike si lëndë drusore, bimë medicinale apo kërpusha, cikli i prodhimit mund të zgjatë 80–100 vjet.
Sipërfaqja pyjore në vend po zvogëlohet dhe një pjesë e rëndësishme e kësaj humbjeje lidhet me aktivitetet njerëzore. Toromani rikujton se brenda 30 viteve të fundit prerjet ilegale me motosharrë dhe zjarret kanë asgjësuar rreth 25 milionë metër kub dru. Të dhënat e inventarit tregojnë se volumi në këmbë në vitin 1985 ishte 85 milionë metër kub, ndërsa në 2020 ka rënë në 59 milionë metër kub, duke lënë një humbje rreth 25 milionë metër kub që sipas ekspertit nuk është zëvendësuar me pemë të reja. Ai përmend prerjet ilegale, ngritjet e gurorëve apo minierave dhe zjarrvëniet si shkaqe kryesore të këtij tkurrjeje.
Sipas Toromanit, në Shqipëri pjesa dërrmuese e zjarreve shkaktohet nga njeriu, qoftë nga pakujdesia apo nga zjarrvëniet e qëllimshme. Statistikat që ai përmend tregojnë se 99% e zjarreve janë të vëna nga njeriu, ndërsa shkaqet natyrore si rrufeja dhe shkëndija elektrike përbëjnë më pak se 1%.
Deri tani raportohet se zjarri ka djegur rreth 3,800 hektarë tokë pyjore dhe bujqësore. Ministria e Mbrojtjes ka përsëritur apelin për qytetarët që të mos ndezin zjarre dhe të respektojnë natyrën, por këto thirrje nuk janë respektuar në të gjitha rastet gjatë sezonit veror. Prej ditësh zjarret në Parkun Kombëtar të Lurës dhe në Krujë vijojnë të mbeten aktive, pavarësisht përpjekjeve të zjarrfikësve dhe strukturave të tjera në terren. Pasojat, sipas ekspertit, nuk maten vetëm me sipërfaqen e djegur; rikthimi i një ekosistemi pyjor kërkon kohë të gjatë dhe për një cikël të plotë prodhimi nevojiten deri në 80–100 vjet.
