Kina ka vijuar furnizimet me komponentë me përdorim të dyfishtë për Iranin pavarësisht tensioneve me SHBA dhe Izraelin dhe paralajmërimeve për sanksione, raporton Wall Street Journal. Sipas të dhënave të ImportGenius për periudhën janar 2025–qershor 2026, gjatë gjysmës së parë të vitit 2026 rreth 1,300 dërgesa nga furnizues kinezë iu drejtuan Ministrisë së Mbrojtjes së Iranit, ndër mijëra të tjera për kompani iraniane. Produktet përfshijnë pajisje GPS, motorë dhe pjesë motorësh avionësh, si dhe komponentë të tjerë që mund të përdoren në sisteme ushtarake.
Një dërgesë mbërriti më 17 qershor, në të njëjtën periudhë kur u ra dakord për një armëpushim 60-ditor midis Uashingtonit dhe Teheranit, ndërsa dy ditë më vonë pasuan mbi një duzinë dërgesash të tjera me vlerë mbi 6 milionë dollarë që mund të përdoren për prodhimin e dronëve. Disa prej dërgesave përmendnin Nenin 119, i cili përjashton importet e mbrojtjes nga tarifat.
Pas fillimit të luftës më 28 shkurt, tregtia u godit, dhe një bllokadë detare amerikane në prill kufizoi më tej furnizimet; si kundërpërgjigje, Teherani rriti lidhjet ajrore me Kinën. Të dhënat e FlightRadar24 tregojnë se Mahan Air, e sanksionuar nga SHBA, rriti fluturimet nga Pekini, Shanghai dhe Guangzhou drejt Teheranit nga katër në javë në fillim të marsit në rreth 27 në fund të prillit, dhe në javën e parë të shtatorit operoi 39 fluturime, disa prej të cilave nuk kishin bileta për pasagjerë.
Studiuesja e CSIS Kate Koren identifikoi kompani kineze që reklamojnë komponentë elektronikë të ndjeshëm të përdorur në dronët Shahed dhe që kontaktojnë klientë iranianë përmes panaireve dhe reklamave në gjuhën persiane. WSJ raporton gjithashtu se furnizimet kimike kineze ndihmuan rimbushjen e kapaciteteve të prodhimit të raketave iraniane, të dëmtuara nga sulmet izraelite në 2024. Pas raportimeve të 2025, forcat amerikane bastisën një anije që transportonte komponentë nga Kina për Iranin.
Një kompani kineze e sanksionuar, Haokun Energy, deklaroi se kishte koordinuar licenca eksporti për perklorat natriumi, përdorur në karburantin e raketave; WSJ nuk përcaktoi nëse marrëveshja u përfundua. SHBA ka vendosur gjithashtu sanksione ndaj rrjeteve që dyshohet se përpiqeshin të furnizonin sisteme portative kundër tankeve dhe kundërajrore, përfshirë përpjekje për t’i çuar ato përmes Bjellorusisë për të fshehur marrësin përfundimtar.
Përveç furnizimeve ushtarake, Kina ka qenë blerësi më i madh i naftës iraniane që nga 2018; në 2021 u nënshkrua një marrëveshje 25-vjeçare dhe ligjvënës amerikanë vlerësojnë se Kina blen mbi 80% të eksporteve të naftës bruto iraniane. Pagesat sipas zyrtarëve dhe burimeve në WSJ janë lehtësuar përmes rrjeteve bankare dhe kompanive fiktive, përfshirë transaksione në juan dhe përdorimin e CIPS për shitje petrokimike.
Uashingtoni ka hedhur poshtë përgjegjësinë e Pekinit dhe ka vendosur sanksione ndaj kompanive dhe imazheve satelitore kineze; zyrtarët amerikanë lidhin imazhe satelitore kineze me një sulm ku u vranë tre ushtarë amerikanë në Jordani. Brenda administratës amerikane ka pasur dallime: Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth akuzoi Kinën dhe Rusinë për ndihmë ndaj Iranit, ndërsa Trump citon garancitë e Xi se nuk kishte transferime armësh: “Unë u besoj atyre.” Sekretari i Shtetit Marco Rubio tha se ndihma kineze nuk ka ndryshuar rrjedhën e luftës. Pekini mohon mbështetjen e paligjshme dhe thotë se zbaton kontrollet e eksportit dhe kundërshton sanksionet njëanshme.
