Një front i ri pasigurie po hapet për anijet tregtare në Detin e Zi, ndërsa Turqia po kufizon kalimin e disa anijeve nëpër Ngushticat, pas përshkallëzimit të sulmeve ndaj anijeve tregtare, porteve dhe objekteve energjetike në rajon. Sipas informacioneve të 8 gushtit, masat lidhen me anijet që kanë si destinacion portin rus të Novorossiysk, dhe ka raportime se mund të preken edhe anijet që udhëtojnë drejt porteve ukrainase.
Ky zhvillim ndryshon situatën për transportin detar në rajon: përveç rrezikut të udhëtimit në Detin e Zi, tani është e rëndësishme nëse anija do të hyjë në zonë pa vonesa ose kufizime operative. Turqia ka një rol kyç, pasi Bosfori dhe Dardanelet janë lidhja e vetme detare mes Detit të Zi dhe Mesdheut, dhe çdo shtrëngim i trafikut në Ngushtica mund të ketë pasoja jashtë rajonit.
Novorossiysk është një qendër e rëndësishme për eksportin rus të naftës dhe produkteve të naftës; kontrolli ose vonesat mund të ndikojnë planifikimin e ngarkesave dhe rrjedhimisht transportin e produkteve energjetike drejt tregjeve ndërkombëtare. Deti i Zi gjithashtu mbetet arterie kritike për tregtinë e drithërave dhe produkteve bujqësore, ndaj një përkeqësim i zgjatur i kushteve të lundrimit mund të ndikojë në flukset ndërkombëtare të mallrave.
Situata ishte bërë veçanërisht e brishtë pas valës së sulmeve ndaj anijeve dhe infrastrukturës në Rusi dhe Ukrainë; rritja e rrezikut ka detyruar pronarët e anijeve, qiramarrësit dhe kompanitë e sigurimeve të vlerësojnë çdo udhëtim në rajon më me rreptësi. Për transportin detar në pronësi greke ky zhvillim është veçanërisht i rëndësishëm, pasi pronarët grekë kanë prani të fortë në cisternat dhe transportuesit e mallrave me shumicë që shërbejnë flukset nga Deti i Zi.
Rreziku operacional është bërë më kompleks: janë rritur primet për rrezikun e luftës, ka kushte nga ekuipazhet dhe siguruesit, dhe ekziston mundësia për pritje të konsiderueshme para hyrjes në port ose largimit. Nëse anijet mbeten të bllokuara për ditë, kapaciteti i disponueshëm i flotës zvogëlohet, gjë që mund të rrisë tarifat e transportit; megjithatë, nëse masat çojnë në ulje të eksporteve, kërkesa për anije mund të ulet me pasoja të ndryshme për cisternat dhe bulk carrierët.
Pyetja kryesore mbetet nëse masat e Turqisë janë të përkohshme sigurie apo fillim i një menaxhimi më të rreptë të trafikut tregtar në Detin e Zi. Nëse kufizimet zgjerohen ose zgjatin, Deti i Zi rrezikon të bëhet një pengesë e madhe për tregtinë globale, pasi flukset e naftës, produkteve të naftës dhe drithërave varen në masë nga ky korridor.
