Edhe pse kanë mbetur rreth dy muaj nga nisja e sezonit të ri të vjeljes së ullirit, shumë fermerë në qarkun e Fierit ende s’e kanë shitur vajin e ullirit të prodhuar vitin e kaluar. Hasan Hasani, fermer 82-vjeçar nga Frakulla, që prej shtatë vitesh kultivon rreth 600 rrënjë ullinj të certifikuar për prodhim bio, thotë se, pavarësisht cilësisë së produktit, nuk gjen treg për vajin që prodhon. Mungesa e pikave të grumbullimit në zonë i detyron fermerët ta shesin vajin jashtë vendit, duke paguar afërsisht 1 euro për litër vetëm për transportin; për pasojë, tregtimi kryhet shpesh pa faturë tatimore.
Edhe përpunuesit e vajit të ullirit konfirmojnë vështirësitë në sektor. Viktor Paja thotë se shumë fermerë në zonën e Mallakastrës kanë lënë ullishtet pa kujdesin e duhur dhe rrezikojnë të mos i vjelin prodhimet këtë vit, pasi ende s’e kanë shitur vajin e sezonit të kaluar. Një nga arsyet kryesore të vështirësive për prodhuesit vendas është konkurrenca e vajit të importit, i cili, ndonëse shpesh me cilësi më të ulët, shitet me çmime që e bëjnë të vështirë konkurrimin e prodhimit shqiptar.
Fermerët kërkojnë ndërhyrje të shtetit si rregullator të tregut, me masa mbështetëse për prodhimin vendas dhe me krijimin e mekanizmave më efektivë për shitjen e vajit të ullirit. Sipas databazës së Kombeve të Bashkuara për tregtinë ndërkombëtare, Shqipëria importoi gjatë vitit 2024 rreth 721.5 ton vaj ulliri; prodhuesit vendës vlerësojnë se kjo importacion ka ndikuar drejtpërdrejt në vështirësitë e tyre për të gjetur treg.
Problemet që shfaqen përbëjnë një sfidë të dyfishtë: mbajtjen në treg të vajit vendas me kosto konkurruese dhe garantimin e rrjeteve të grumbullimit dhe dokumentimit të shitjeve, që fermerët të mos jenë të detyruar të eksportojnë me shpenzime të larta dhe pa faturë. Sektori kërkon zgjidhje të koordinuara midis prodhuesve, përpunuesve dhe institucioneve shtetërore për të rivendosur kanalet e tregtimit dhe për të mbështetur vazhdimësinë e kultivimit.

