Ambasadori i Shqipërisë në Maqedoninë e Veriut, Denion Meidani, mbajti një fjalim në ceremoninë e Absolventiadës së universitetit, ku u drejtua tek të diplomuarit me mesazhe për guximin, vendosmërinë dhe rëndësinë e bashkëpunimit. Ai përdori historinë e Nënë Terezës (Gonxhe Bojaxhiut), që studioi në Shkup dhe të cilës i mban emrin universiteti, si shembull se realiteti i tanishëm nuk duhet të vendosë kufij për të ardhmen: vajza e vogël nga Shkupi nuk kishte shenja që do të bëhej e njohur, por ndryshoi botën sepse nuk u dorëzua.
Mesazhi qendror i Meidanit ishte “Mos u dorëzoni”: të mos pranojnë vështirësitë si fund, të mos heqin dorë kur dikush thotë se nuk munden dhe të mos lejojnë versionin më të vogël të vetes të vendos rregullat. Ai pranoi se rruga përpara nuk është e lehtë, por theksoi se historia është shkruar nga ata që vazhduan përpara edhe pa siguri apo mbështetje.
Ambasadori inkurajoi studentët të jenë “ndërtues urash” — njerëz që bashkojnë, që shohin fqinjët si partnerë dhe ku dallimet shfrytëzohen si pasuri, jo pengesë. Suksesi, sipas tij, nuk matet vetëm me arritjet personale apo me sa lart ngjitemi, por me sa njerëz ngremë bashkë me vete dhe me ndikimin që lëmbë pas te të tjerët. Ai ritheksoi se bashkëpunimi është më i fortë se paragjykimi dhe se brezi i ri ka një mision vendimtar për zhvillimin dhe ndryshimin e rajonit: për të sjellë më shumë bashkëpunim, mundësi dhe besim.
Meidani u drejtua ndaj skeptikëve: përgjigjuni me guxim ndaj frikës, me shembullin tuaj ndaj atyre që thonë se asgjë nuk ndryshon, dhe kujtoni Gonxhen nëse ëndrrat duken të mëdha. Ai kërkoi që të diplomuarit të mos qëndrojnë para derës, por ta hapin dhe të kalojnë përtej saj; të mos pranojnë muret si kufij, por t’i kalojnë. Mesazhi final ishte që të shkojnë në botë me dinjitet, mirësi dhe besim se e nesërmja mund dhe duhet të jetë më e mirë, pasi njerëzit mbahen mend për atë që ndryshuan. Fjala ishte e Meidanit.
