Sot, më 27 tetor, u hapën qendrat e votimit në Izrael, në zgjedhjet që mund t’i japin fund sundimit dhjetëvjeçar të Benjamin Netanyahut, pa çuar domosdoshmërisht në një ndryshim qeverie. Izraelitët shkojnë për të votuar pas tre vjetësh lufte, operacioneve ushtarake të njëpasnjëshme dhe një krize të thellë të brendshme që nisi me sulmin e Hamasit më 7 tetor 2023.
Sondazhet e fundit parazgjedhore i japin epërsinë ish-shefit të shtabit të Forcave të Mbrojtjes Izraelite, Gandhi Eisenkot, por kjo epërsi nuk garanton se ai do të jetë në gjendje të formojë një qeveri. Benjamin Netanyahut, edhe pse me rënie të ndjeshme në sondazhe, mban një bazë të fortë elektorale dhe, më e rëndësishmja, një rrjet aleancash politike që i jep mundësinë të pretendojë mbajtjen e vendit në pushtet edhe nëse partia Likud nuk del si e para.
Netanyahu synon një mandat tjetër dhe përballet me një rival që njeh sistemin e sigurisë kombëtare më mirë se shumica. Gandhi Eisenkot ka arritur të mobilizojë një pjesë të konsiderueshme të votuesve që kërkojnë ndryshim në udhëheqje, por pa një rishikim rrënjësor të strategjisë së sigurisë së vendit. Ngjitja e tij nuk reflekton një zhvendosje të përgjithshme të shoqërisë drejt së majtës, por një përpjekje për një formë tjetër qeverisjeje nga figura që vijnë nga e njëjta botë ushtarake dhe politike që ka formësuar politikën izraelite për dekada.
Kjo karakteristikë shpjegon pse sondazhet tregojnë një përballje të ngushtë me një fitues të mundshëm, por pa një rezultat të qartë qeveritar. Partia e Eisenkotit mund të dalë e para dhe Likud të ruajë një bazë elektorale elastike, por sipas shumicës së matjeve asnjë nga dy kampet kryesore nuk arrin 61 vendet e nevojshme për shumicën absolute në Knessetin prej 120 anëtarësh. Si pasojë, Izraeli rrezikon një bllokim politik, por këtë herë me interes rajonal dhe ndërkombëtar më të theksuar.
