Zgjedhësit në Kosovë shkojnë sot në qendra votimi për zgjedhjet e treta parlamentare brenda më pak se një viti e gjysmë, pas zgjedhjeve të rregullta të 9 shkurtit 2025 dhe atyre të parakohshme të 28 dhjetorit. Zgjedhjet e para nuk prodhuan qeveri; të dytat i dhanë Lëvizjes Vetëvendosje mbi 51 për qind të votave dhe shumicën në Kuvend, por mungesa e marrëveshjes për zgjedhjen e presidentit, sipas vendimit të Gjykatës Kushtetuese, çoi në shpërndarjen e legjislaturës së dhjetë vetëm dy muaj e gjysmë pas konstituimit.
Më 30 prill, ushtruesja e detyrës së presidentit, Albulena Haxhiu, shpalli datën e zgjedhjeve të reja për 7 qershor, duke argumentuar nevojën për respektimin e afateve kushtetuese, organizimin efikas nga KQZ-ja dhe pjesëmarrjen e gjerë të qytetarëve. Kryeministri në detyrë dhe kryetar i Vetëvendosjes, Albin Kurti, komentoi shpërndarjen e legjislaturës si një “mjerim politik”, duke akuzuar partitë opozitare për mosbashkëpunim dhe bojkotim të seancave për zgjedhjen e presidentit; Kurti gjithashtu pati kritika për karakterin e vjetër politik dhe rënien elektorale të opozitës, sipas raportimit të REL. Kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, hoqi përgjegjësinë nga banga e opozitës dhe e vendosi te karriget e pushtetit.
Analistët politikë vënë në dukje se këto zgjedhje janë më shumë se një rotacion pushteti: ato do të përcaktojnë drejtimin politik të vendit, nëse do të forcohet pushteti i një partie dhe lideri i saj, apo do të vendosen mekanizma bashkëpunimi dhe balancash demokratike. Ekspertët paralajmërojnë për rrezikun e përqendrimit të pushtetit te një lider, ndërsa theksojnë se një sistem konsensual kërkon kompromis ndërpartiak për funksionim institucional. Sistemi politik i Kosovës kërkon shumicën prej dy të tretash për vendime kyçe si zgjedhja e presidentit, çka imponon bashkëpunim ndërpartiak.
Megjithatë, sipas analizave, aktorët politikë shpesh synojnë më shumë pushtet sesa u jep mandati elektoral, duke krijuar komoditet për qeverinë në detyrë dhe mundësi për të shtyrë vendime të vështira, përfshirë dialogun me Serbinë. Analistët shprehen se vetëm presioni ndërkombëtar mund t’i shtyjë palët drejt kompromisit dhe nënvizojnë se kokëfortësia e elitave politike riprodhon krizën. Source: Top Channel.
