Kryeministri Rama deklaroi se kur flet për “të gjithë” nuk përfshin vetëm veten, qeverinë apo shumicën parlamentare, por gjithë qytetarët, duke përfshirë edhe ata që nuk e duan atë si kryeministër. Ai nënvizoi nevojën që njerëzit të lëvizin lirshëm në qytet, të çojnë fëmijët në shkolla dhe të vazhdojnë jetën pa u shqetësuar nga një turmë agresive që, sipas tij, shpërtheu me një furtunë dhune me gurë e zjarr. Rama theksoi se kjo turmë shkakton frikë dhe pengon rendin e ditës së qytetarëve.
Ai pyeti kush janë këta që përdorin dhunën dhe në emër të kujt veprojnë për të imponuar forcën antiligjore mbi shoqërinë. Rama e përshkroi grupin si një “mish‑mash” të kategorive të ndryshme — individë, grupe sociale dhe parti politike pa lidhje mes tyre — dhe tha se përbashkuesja e tyre ishte transformimi i protestës me flamuj në një grumbullim që ai përshkroi me fjalë të ashpra. Ai citoi thirrjet që dëgjohen nga turma, si “Ne nuk e duam më këtë qeveri, jep dorëheqjen, bindju popullit”, dhe argumentoi se ky përbërës që, sipas tij, ka morr peng Tiranën, nuk ka lidhje me popullin dhe nuk ka autorizim të flasë në emër të tij.
Rama vuri në dukje se as kjo turmë e verbër dhe as kushdo tjetër nuk mund të japë mandate përveç sovranit, popullit, dhe e paraqiti këtë si një të vërtetë themelore të demokracisë. Ai sqaroi se liria dhe e drejta e atyre që kërkojnë të imponojnë mendimet dhe bindjet e tyre përfundojnë aty ku fillon liria dhe e drejta e të tjerëve; ky kufi është ai që ndan ligjet e bashkëjetesës politike nga ligësitë e dhunës. Rama akuzoi se këtë kufi e kanë kapërcyer me dhunë fashistët dhe komunistët në emër të popullit dhe përmendi se pasojat e veprimeve të tyre janë të njohura për ata që dinë historinë, duke bërë një krahasim kritik për ata që, sipas tij, ngatërrojnë figura të ndryshme historike.
