Protesta “flamingo” kundër resortit në Nartë përbën, sipas studiuesit Artan Fuga, një mundësi për ristrukturim politik në Shqipëri, përderisa energjia popullore heterogjene duhet kanalizuar brenda kuadrit kushtetues dhe parlamentar, duke ruajtur unitetin e lëvizjes. Fuga vlerëson se brenda kësaj lëvizjeje ekzistojnë segmente që mund të shndërrohen në formacione të reja politike, përfshirë një parti të gjelbër ose ekologjiste, që mund të tërhiqte një elektorat të gjerë dhe të trokiste në Parlament në një kohë të shkurtër. Ai përmend prurjet nga emigracioni, ndryshimet sociale dhe demografike si elementë që pasurojnë kërkesat e protestuesve dhe krijojnë hapësirë për pluralizëm të ri politik.
Akademiku kritikon strategjinë e nismëtarëve të protestës që janë kundër krijimit të partive të reja, duke e parë këtë qëndrim si shkak të një ngërçi shoqëror. Sipas Fugës, zgjidhja nuk është të mohosh pluralizmin partiak apo parlamentarizmin; në mungesë të mekanizmave demokratikë për modifikim dhe kanalizim të kërkesave, protesta ka tendencë të radikalizohet. Ai sjell si shembull mungesën e instrumenteve si greva e përgjithshme, që në shoqëritë perëndimore funksionojnë si mënyra të ligjshme për presion dhe negociim, ndërsa në mungesë të tyre radikalizimi bëhet rruga alternative.
Reagimi ndaj kërkesave të protestuesve, nënvizon Fuga, nuk është çështje individuale por shpreh funksionimin e sistemit politik dhe thekson nevojën urgjente për ndryshimin e kodit elektoral. Në vlerësimin e tij ekziston një “piramidalizim” i rolit të kryeministrit; në shoqëritë moderne kryeministri mund të vijë e të largohet, por në Shqipëri ky mekanizëm funksionon ndryshe. Fuga propozon që një kufizim i mandateve, si një mandat për kryeministrin, do të zgjidhte shumë nga problemet e konsolidimit të pushtetit. Sipas tij, shpërthimi i protestës nuk ishte i beftë, sepse ekzistonin arsye të qarta që shërbyen si pikënisje.
