Japonia ka ndërmarrë një nga reformat më të rëndësishme të ligjit familjar në dekada, duke lejuar për herë të parë kujdestarinë e përbashkët të fëmijëve pas divorcit. Ky ndryshim ligjor shënon një ndryshim të rëndësishëm në kornizën juridike që rregullon marrëdhëniet prind–fëmijë pas përfundimit të martesës, duke pranuar, për herë të parë në historinë e fundit, mundësinë që prindërit të ndajnë përgjegjësitë e kujdesit për fëmijët e tyre pas divorcit.
Reforma, e cila përshkruhet si ndër më thelbësoret në dekada, ndryshon mënyrën se si trajtohet statusi dhe mbajtja e fëmijëve në rastet e ndarjeve ligjore, duke hapur rrugën për modelin e kujdestarisë së përbashkët si një opsion të pranuar ligjor pas shpërbërjes së martesës. Në thelb, ligji i ri bën të mundur që përgjegjësitë dhe vendimet mbi jetën e fëmijëve të ndahen midis prindërve, në vend që të mbesin ekskluzivisht në duart e njërës palë pas divorcit.
Ndryshimi përbën një përmbysje të praktikave të mëparshme dhe ndryshon zyrtarisht qasjen ligjore ndaj kujdesit ndaj fëmijëve pas ndarjes së prindërve. Duke lejuar kujdestarinë e përbashkët, legjislacioni i ri synon të institucionalizojë ndarjen e përgjegjësive prindërore në situata divorci, duke e bërë këtë zgjidhje të njohur dhe të ligjshme për herë të parë në kuadrin e ligjit familjar japonez.
Ky zhvillim ligjor vjen si një ndërhyrje e konsiderueshme në fushën e së drejtës familjare, duke ndryshuar mënyrën se si rregullohen marrëdhëniet prind–fëmijë në rastet e divorcit dhe duke vendosur bazat për zbatimin e kujdestarisë së përbashkët si një mundësi ligjore e pranuar në vend. Reforma shënon një moment ndryshimi në strukturën ligjore që rregullon çështjet familjare në Japoni, përveçse fut një praktikë të re zyrtare për menaxhimin e kujdesit të fëmijëve pas ndarjes së prindërve.
