Të dhënat e reja satelitore të NASA-s tregojnë se Mexico City po fundoset me rreth 25 centimetra në vit. Shkencëtarët paralajmërojnë se ky fenomen po kërcënon seriozisht infrastrukturën dhe po thellon krizën kronike të ujit në kryeqytet. Qyteti dhe zonat përreth janë ndërtuar mbi një shtrat të lashtë liqeni, çka e bën tokën veçanërisht të paqëndrueshme dhe të ndjeshme ndaj fundosjes.
Për dekada, nxjerrja e pakontrolluar e ujërave nëntokësore dhe urbanizimi i shpejtë kanë shkaktuar ulje graduale të tokës. Pasojat janë tashmë të dukshme: ndërtesa historike dhe monumente të vjetra po dëmtohen, përfshirë Katedralen Metropolitane, e cila nisi të ndërtohej në vitin 1573. Gjeofizikani Enrique Cabral nga Universiteti Kombëtar i Meksikës tha se fenomeni po kërcënon infrastrukturën jetike të qytetit dhe se “kjo prek pjesë të rëndësishme si metroja, sistemi i drenazhimit, furnizimi me ujë, rrjeti i ujit të pijshëm, banesat dhe rrugët. Është një problem shumë i madh.”
Raporti më i fundit i NASA-s tregon se në disa zona toka po ulet mesatarisht rreth dy centimetra në muaj, duke përfshirë edhe aeroportin kryesor. Të dhënat janë mbledhur nga sateliti NISAR, një bashkëpunim i NASA-s dhe Organizatës Indiane të Kërkimor Hapësinor (ISRO). Shkencëtari Paul Rosen theksoi se teknologjia satelitore ka mundur të ofrojë një pamje më të qartë dhe më të saktë të proceseve nën sipërfaqe, duke nënvizuar se ajo lejon “të shihet shkalla e plotë e problemit.”
Raporti lidh rrënjët e fundosjes me përdorimin intensiv të ujërave nëntokësore dhe me zgjerimin urban që ka ndryshuar karakteristikat e tokës së ndërtuar mbi liqenin e lashtë. Efektet praktike përfshijnë dëmtime strukturore të ndërtesave historike, rreziqe për rrjetet e transportit dhe shërbimet publike dhe vështirësi shtesë në menaxhimin e furnizimit me ujë. Të dhënat satelitore të NISAR ofrojnë një vlerësim të saktë të shpejtësisë dhe shtrirjes së fundosjes në zonat më të prekura të kryeqytetit.
