Protestuesit nuk i besojnë kryeministrit Edi Rama; reflektimet e tij dhe thirrja për “aleancë me flamingot” nuk pranohen nga ata. Megjithëse kryeministri bëri publik një qëndrim më të butë ndaj protestës, pjesëmarrësit vijuan me kërkesat e tyre, duke kërkuar dorëheqjen e tij dhe zgjedhje të parakohshme, që sipas tyre nuk mjaftuan për të ndërprerë mobilizimin.
Në ditën kur u shfaq ky qasje më e matur nga Rama, protesta u shoqërua me tensione në shesh. Përveç thirrjeve për dorëheqje, pati shqetësime mes protestuesve edhe për mundësinë e “shitjes” së protestës; në kor dëgjohej: “Hiqja mikrofonin. Mos e shisni protestën”. Organizatorët u përpoqën të menaxhonin situatën duke i kërkuar protestuesve që të mos reagojnë ndaj provokimeve. “Mos reagoni nga njerëz që ju provokojnë”, deklaroi një protestues, ndërsa udhëheqësit e tubimit apeluan për qetësi dhe vetëpërmbajtje.
Pas fjalimeve, protesta e 55-të vijoi me të njëjtin skenar organizativ si më parë: marshim nëpër rrugët e Tiranës me flamuj kuqezi, thirrje kundër politikës dhe njoftime për ritakim përsëri të shtunën në mbrëmje. Marshimet u zhvilluan me pjesëmarrje të dukshme dhe me ritme proteste të njohura: pankarta dhe brohoritje që kërkonin ndryshime në qeverisje dhe largimin e kryeministrit. Organizatorët dhe pjesëmarrësit insistuan në vazhdimësinë e mobilizimit dhe në ruajtjen e unitetit të protestës, duke përsëritur thirrjen për takimin e radhës, ndërkohë që angle njerëzor dhe reagime spontane ndërhynin gjatë rrugës.
Në përgjithësi, pavarësisht tentativave të Edi Ramës për të zbutur qëndrimin ndaj protestës dhe për të ofruar alternativa bashkëpunimi, reagimi i protestuesve mbeti i pamëshirshëm dhe i vendosur për të vijuar kërkesat. Tensionet dhe thirrjet kundër “shitjes” së protestës, si dhe apeli për të mos u provokuar, mbajtën atmosferën e tubimit të ndezur dhe të polarizuar, me plan të qartë për vijueshmëri gjatë ditëve në vijim.
