Sezoni 2025/26 i Serie A ka konfirmuar renditjen përfundimtare dhe ndarjen e të ardhurave për klubet italiane. AC Milan përfundoi në vendin e pestë me 70 pikë dhe mori një shpërblim bazë prej €8.1 milionë, ndërsa kampionët e Interit arkëtuan €15.7 milionë. Krahasimi me Premier League nxjerr diferencën e thellë financiare: ekipi i fundit në renditjen angleze merr rreth £109 milionë.
Shpërndarja e fondeve televizive në Serie A ndahet sipas katër kriteresh kryesore: 50% barazisht mes 20 klubeve (rreth €37.5M secili), 15% sipas performancës së sezonit aktual, 15% sipas rezultateve historike që nga viti 1946, dhe 20% sipas bazës së tifozëve dhe popullaritetit. Kjo strukturë shpjegon pjesërisht vështirësitë e klubeve italiane për të konkurruar financiarisht me Ligat më të pasura.
Që nga blerja nga RedBird Capital Partners në 2022, AC Milan ka pësuar transformim të rëndësishëm të modelit të biznesit. Sezoni 2022/23 shënoi fitimin e parë fiskal pas rreth 17 vitesh humbjesh, me të ardhura totale prej €404.5 milionë. Në 2023/24 Milani arriti fitim neto prej €4.1 milionë, me të ardhura rekord €457 milionë (+13%), ku sponsorizimet ishin €90.5 milionë dhe të ardhurat komerciale €52.9 milionë. Në 2024/25 klubi regjistroi për herë të parë tre vite radhazi me fitim neto (€3 milionë), ndërsa të ardhurat totale arritën €494.5 milionë (+10%), të udhëhequra nga rritja e të ardhurave komerciale në €152.3 milionë.
Megjithatë, borxhi financiar neto u rrit me €43 milionë, duke arritur €92.6 milionë, pasoje e mungesës së të ardhurave nga kompeticionet europiane. Ky fakt thekson se suksesi ndërkombëtar dhe tregu i transferimeve mbeten motorët kryesorë të qëndrueshmërisë financiare.
Një zhvillim strategjik i rëndësishëm është blerja nga Milani dhe Interi e stadiumit “San Siro” dhe zonave përreth për €197 milionë. Ky investim synon të reduktojë varësinë nga të drejtat televizive dhe të transformojë të ardhurat nga dita e ndeshjes. Në përmbledhje, Milani po funksionon mirë në aspektin financiar, por struktura dhe të ardhurat e ligës italiane kufizojnë konkurrueshmërinë; transformimi i stadiumit dhe kualifikimet e vazhdueshme europiane mbeten rrugët kryesore për të arritur elitën botërore.
