Ish-kryeministri Pandeli Majko ka reaguar pas zhvillimeve politike në Serbi, duke komentuar largimin nga pushteti të Aleksandër Vuçiçit. Në postimin e tij në rrjetet sociale, Majko e përshkroi Vuçiçin si një figurë politike që u tërhoq si “një figurë e vjetër” dhe jo si një tiran i rrëzuar, dhe theksoi se historia do ta mbajë mend më shumë për dështimet se për arritjet e tij. Ai lidhi humbjen e influencës së Vuçiçit me pamundësinë për t’u përshtatur me fuqinë e re mediatike dhe ndikimin e rrjeteve sociale, që i përshkroi si të shpejta dhe të zhurmshme.
Majko vuri në dukje se Vuçiç kishte cilësi që e bënin karizmatik dhe jo-konvencional, si guximi për të bërë eksperimente, por i konsideroi po të njëjtat tipare si të pakujdesshme dhe vetëshkatërruese, dhe arsyet që e bënë të suksesshëm kontribuan më pas në krizën e tij. Sipas Majkos, Vuçiç ishte i paaftë të rezistonte joshjes së pushtetit dhe moralin e konsideronte luks që sistemi politik në Serbi nuk mund ta përballonte.
Ai e paraqiti Vuçiçin si simbol të një sistemi ku pushteti politik dhe interesat ekonomike ushqyen njëri-tjetrin, duke çuar sipas tij në çmontimin e shtetit administrativ. Majko akuzoi se gjatë qeverisjes së Vuçiç kontrolli mbi institucionet nuk ishte qëllim në vetvete, por mjet për sigurimin e pasurisë, mbrojtjen e aleatëve dhe dobësimin e mekanizmave që mund të pengonin vazhdimësinë e pushtetit. Ai e përshkroi doktrinën e Vuçiçit si një ndryshim radikal në mënyrën e ushtrimit të kontrollit, duke zhvendosur kuptimin e korrupsionit nga një shkelje e veçantë drejt një sistemi të organizuar ku shteti vepron si “asistent”.
Majko argumentoi se, në këtë logjikë, kompromisi me shkeljen e ligjit u bë domosdoshmëri dhe jo tradhti. Përfundimisht ai tha se Vuçiç do të mbahet mend jo për ndonjë madhështi morale, por për paprekshmërinë, dhe vuri në dukje se, pas humbjes së zgjedhjeve, Vuçiç nuk kontrollon më ngjarjet, por tani është vetë i kontrolluar nga to.
