Titulli i materialit vë në dukje dy aspekte kryesore: “Kokat që qelbën peshkun” dhe mungesën e bashkëpunimit të institucioneve. Pamjet e cilësuara në tekst i përkasin rezervuarit të Kasharajt në Lushnje dhe sipas raportimit ato dokumentojnë një katastrofë natyrore në këtë zonë.
Materiali thotë se në rezervuarin e Kasharajt është shënuar një katastrofë natyrore, ndërkaq shkaku që përmendet qartë në tekst është vendimi për të ndërtuar një digë. Sipas përshkrimit, ky vendim ka sjellë një dëm të madh mjedisor në rezervuar dhe rrethinat e tij. Formulimi në tekst lidh drejtpërdrejt ndërtimin e digës me pasojat në mjedis, duke e paraqitur atë si shkak të dëmeve të konstatuara.
Raporti përmban pamje që i përkasin drejtpërdrejt këtij rezervuari dhe i paraqet situatës si një ngjarje me karakter katastrofik. Përmbajtja e dhënë thekson ndikimin negativ të ndërhyrjes së njeriut në zonën e rezervuarit dhe lidershipin e vendimit të ndërtimit të digës me pasojat mjedisore që tashmë janë të dukshme sipas materialit.
Përveç shkaktarit të përmendur, teksti evidenton edhe problematikën e bashkëpunimit institucional. Titulli nënvizon mungesën e bashkëpunimit të institucioneve, duke sugjeruar se ky element ka rëndësi për situatën e krijuar, por në trupin e tekstit ky aspekt përshkruhet kryesisht përmes shënimit se pamjet dhe dëmet ekzistojnë dhe janë të lidhura me vendimin për ndërtim. Nuk jepen detaje shtesë mbi aktorët institucionalë, nivelin apo natyrën e mungesës së bashkëpunimit, përveç përmendjes së saj në titull.
Në përmbledhje, materiali raporton se pamjet i përkasin rezervuarit të Kasharajt në Lushnje, aty është konstatuar një katastrofë natyrore, dhe se vendimi për të ndërtuar një digë ka shkaktuar një dëm të madh mjedisor; gjithashtu theksohet problematika e mungesës së bashkëpunimit ndërmjet institucioneve.
