Një qytetar, Taulant Boçi, rrëfen përvojën e tij me sistemin e drejtësisë, ku është burgosur dy herë dhe në të dy rastet më pas është shpallur i pafajshëm. Redaktori i tekstit ka censuruar imazhin e tij për shkak të vuajtjeve familjare dhe ndikimit psikologjik te fëmijët e mitur. Boçi thotë se u dënua me prova të rreme, fillimisht mori një vendim dënimi prej 5 vjet e gjysmë dhe kaloi në total më shumë se katër vjet pas hekurave, larg familjes dhe pa mundësi për të punuar.
Ai përshkruan periudhën e burgut si një përvojë që ndryshon jetën: prezenca e njerëzve të mirë dhe të këqij, vështirësitë për të mbijetuar shpirtërisht dhe koston e madhe që vuajtjet brenda hollave të paraburgimit sjellin për familjen, sidomos për fëmijët. Kur çështja e tij u rikthye për rigjykim nga Gjykata e Lartë, Boçi kishte dalë tashmë nga burgu, duke bërë që vendimi i drejtësisë të mos rikuperojë kohën e humbur; ai thotë se për humbjen e katër viteve askush nuk mbajti përgjegjësi. Më vonë gjyqtarët dhe ekspertët konfirmuan pafajësinë e tij.
Pavarësisht pafajësisë, dëmshpërblimi që shteti i dha Boçit ishte shumë i vogël; ai thotë se kishte përfituar vetëm 10 mijë lekë të vjetra, shifër që e quan qesharake dhe jo e mjaftueshme për të mbajtur familjen, ndërsa llogaritjet e ditëve pas hekurave u vlerësuan më pak se një ditë pune.
Historia përfshin edhe një arrest të dytë bazuar, sipas tij, në një informacion të rremë: akuzohej se në makinën e mbushur me rigon kishte hashash. Për këtë rast Boçi qëndroi një vit në paraburgim; më pas prokurorja vendosi pushimin e çështjes dhe Gjykata konfirmoi të njëjtin vendim. Ai ka paditur për dëmshpërblim edhe për këtë periudhë dhe shpreson se do të marrë përsëri një shumë të vogël. Teksti është publikuar nga Top Channel.
