Pas 16 vitesh në pushtet, “eksperimenti” politik i Viktor Orbán duket se ka arritur në fund me humbjen në zgjedhjet e fundit, e cila shënon një kthesë të rëndësishme për Hungarinë dhe modelin e tij të qeverisjes. Orbán e kishte përkufizuar sistemin e tij si “demokraci joliberale”, ndërsa aleatët e tij e quajtën “konservatorizëm kombëtar”. Ai ka ndjekur një kurs të veçantë, duke u pozicionuar kundër elitave dhe institucioneve të Bashkimit Evropian, të cilat i referohej si “burokratët e Brukselit”.
Pavarësisht retorikës anti-globaliste, Orbán hapi dyert për investime të huaja, duke tërhequr kompani nga Gjermania, Kina dhe Koreja e Jugut. Ndërkohë, ndërsa kundërshtonte emigracionin, qeveria e tij inkurajoi në heshtje ardhjen e punëtorëve nga vende si Sri Lanka, Filipinet, Ukraina dhe Turqia për të mbështetur industrinë.
Në planin social, përpjekjet për të rritur lindshmërinë nuk dhanë rezultatet e pritura, duke bërë që norma e fertilitetit të binte në 1.31 deri në vitin 2025, e njëjta që Hungaria kishte në vitin 2010. Gjatë qeverisjes së tij, Orbán përqendroi pushtetin, duke ndryshuar kushtetutën dhe reformuar sistemin gjyqësor, zgjedhor dhe ekonomik.
Megjithatë, në zgjedhjet e fundit, qytetarët hungarezë i thanë “ndal” këtij modeli. Péter Magyar fitoi mbështetje me një mesazh më gjithëpërfshirës dhe më pak përçarës, duke premtuar stabilitet dhe normalitet. Lodhja nga konfliktet e vazhdueshme dhe pakënaqësitë ekonomike, ku të pasurit pasuroheshin më tej dhe shtresa e mesme tkurrej, ndikuan ndjeshëm në këtë rezultat. Në fjalimin e tij pas fitores, Magyar theksoi se vendi ka nevojë për një fillim të ri, duke deklaruar: “Sonte festojmë, por nesër fillojmë punën”.
