Elisa Spiropali kujton një protestë të heshtur në Sheshin Skënderbej nga kohërat e fëmijërisë dhe e lidh atë me protestat e zhurmshme e krijuese të sotme, duke theksuar se të dyja duhet shqyrtohen seriozisht si fakte të ndryshme me rëndësitë e veta. Ajo propozon se përgjigjja ndaj situatës aktuale është një “marrëveshje e re për Shqipërinë”.
Sipas autores, Shqipëria ka kaluar fazën e ndërtimit bazë të shtetit: institucionet, administrata, ligjet dhe ekonomia ekzistojnë më shumë se më parë, dhe demokracia është më e konsoliduar. Sfidë e re është ta bëjë shtetin më të madh se pushteti dhe institucionin më të fortë se ai që e ushtron pushtetin: të vendosen kufij brenda vetë pushtetit dhe të forcohen mekanizmat që e kontrollojnë atë. Nevoja është për një marrëveshje ku forca e shtetit matet jo vetëm nga ajo që ndërton, por edhe nga aftësia për të kufizuar kontrollin dhe për të pranuar mungesën e tij kur duhet.
Parlamenti duhet të jetë vendi ku dëgjohet shoqëria dhe ku ushtrohen funksionet përfaqësuese, kontrolluese dhe monitoruese. Në thelbin e marrëveshjes qëndron parimi se asnjë nuk është mbi ligjin dhe asnjë nën ligjin; tre pushtetet duhet të qëndrojnë brenda kufijve kushtetues, drejtësia duhet të ketë fuqinë të hetojë e gjykojë, parlamenti të kontrollojë dhe qeveria të qeverisë, pa ndërhyrje të një pushteti mbi tjetrin.
Autorja thekson vlerën e opozitës si pjesë thelbësore të sistemit demokratik dhe nevojën për më shumë garë politike, një sistem zgjedhor që prodhon përfaqësim real, ku vota e qytetarit ndikoj ekuilibrat. Liria e medias është thelbësore për demokraci; duhen hapësira publike ku gazetarët të punojnë pa varësi nga pushteti apo favore.
Marrëdhënia mes ekonomisë dhe politikës duhet të ndryshojë: të fitojë ai që prodhon dije, teknologji dhe ide, jo ai që favorizohet nga pushteti. Rinia nuk duhet të humbasë mundësitë dhe talente; garë, meritë dhe mundësi janë të domosdoshme. Arsimi dhe shëndetësia duhet të rrisin cilësinë dhe sigurinë për qytetarët. Lufta kundër korrupsionit duhet të jetë betejë morale në kulturën e përditshme të shtetit, jo vetëm në sallat e gjyqit.
Përfundimisht, Shqipëria duhet të ndërtojë një shtet që funksionon pavarësisht ndryshimit të pushteteve, ku qytetarët ndihen të mbrojtur nga e drejta, të respektuar dhe të lirë — kjo është marrëveshja e re që duhet realizuar brenda vetes.
