Të bëhesh një shkrimtar i mirë kërkon më shumë se talent; talenti është pikënisje, por duhet ushqyer me dije, përvojë, imagjinatë dhe, mbi të gjitha, me lexim. Leximi përshkruhet si ushqimi i domosdoshëm për krijimtarinë: pa të, shkrimtari dobësohet. Umberto Eco përmendet me thënien: “Kush nuk lexon, në moshën 70-vjeçare do të ketë jetuar vetëm një jetë, të tijën. Kush lexon do të ketë jetuar 5000 vjet,” për të ilustruar se librat zgjerojnë përvojat dhe njohuritë e jetës përmes botëve dhe personazheve të ndryshëm.
Stephen King nënvizon lidhjen e drejtpërdrejtë midis shkrimit dhe leximit, duke rekomanduar të “lexo shumë dhe shkruaj shumë.” Leximi lejon të vërehet si autorët ndërtojnë histori, krijojnë tension, përshkruajnë personazhe dhe përdorin gjuhën për të nxjerrë emocione. Për më tepër, leximi pasuron fjalorin e shkrimtarit: çdo libër mund t’i sjellë një fjalë të re, një shprehje ose një mënyrë të veçantë ndërtimi të fjalive, duke zgjeruar botën gjuhësore të tij.
Leximi zhvillon edhe imagjinatën; citimi i Jorge Luis Borges-it — “Gjithmonë e kam imagjinuar Parajsën si një lloj biblioteke” — shërben për të treguar se çdo libër hap një derë drejt një bote tjetër dhe ofron burim frymëzimi. Njohja e stileve të ndryshme letrare ndihmon shkrimtarin të mos kopjojë autorët e mëdhenj, por të gjejë zërin e tij, pasi ekzistojnë mënyra të ndryshme të të shkruarit: nga stili i thjeshtë e i drejtë deri te ai poetik, humoristik apo simbolik.
Pablo Neruda përmendet me idenë se të lexosh dhe të ecësh bën që të shohësh dhe të dish shumë; librat japin njohuri, jeta jep përvoja dhe së bashku formojnë shkrimtarin. Leximi ndihmon edhe zhvillimin e mendimit kritik: shkrimtari duhet të bëjë pyetje, të dyshojë dhe të analizojë. Franz Kafka vlerëson se një libër duhet të trondisë dhe të ndryshojë brenda nesh: “Një libër duhet të jetë sëpaku një sëpatë për detin e ngrirë brenda nesh.”
Leximi duhet të jetë i vëmendshëm dhe kurioz; shkrimtari duhet të pyesë pse e pëlqen një vepër, si u ndërtua një personazh ose atmosfera. Pa lexim, shkrimtari ngjason me një piktor që përpiqet të pikturojë pa ngjyra: mund të ketë talent, por i mungojnë mjetet dhe përvojat për ta shprehur atë plotësisht. Drejtuese botimesh
