I biri i Servet Pëllumbit, Arbeni, njoftoi në rrjetet sociale vdekjen e të atit, që u nda një ditë më parë në moshën 89-vjeçare. Në reagimin e tij, Arbeni e përshkroi babanë si “profesorin” e respektuar, njeri me dinjitet, mendim të thellë dhe dashuri për familjen, dijen dhe Shqipërinë; për të ai ishte udhërrëfyes, mësues dhe forcë morale, dhe largimi i tij la një boshllëk të pazëvendësueshëm, ndërsa vepra, fjala dhe shembulli i tij do të jetojnë përherë.
Servet Pëllumbi ishte ndër themeluesit e Partisë Socialiste dhe ka shërbyer si ish-kryetar i Kuvendit. Pas vitit 1990 konsiderohet një nga figurat me integritet në skenën politike shqiptare. Ai ka lindur në Korçë dhe, pas ndryshimeve demokratike, ka kandiduar në këtë zonë elektorale.
Karriera akademike e Pëllumbit përfshinte studimet e larta në Universitetin e Petersburgut, ku obtnoi titullin doktor i shkencave në Letërsi. Nga viti 1960 deri më 1963 ishte pedagog në Institutin Pedagogjik në Korçë dhe vazhdoi të ushtrojë këtë profesion deri në vitin 1977. Në 1977 u zgjodh anëtar i Komitetit Drejtues të Partisë së Punës, dhe për afër tre vjet ka qenë pedagog në Universitetin e Tiranës.
Gjatë ndryshimeve demokratike të vitit 1990, Pëllumbi u pozicionua si nënkryetar i Partisë Socialiste, një post që mbajti deri në vitin 1996. Ai ka udhëhequr fushata të rëndësishme politike, përfshirë kundërshtimin e socialistëve ndaj referendumit për Kushtetutën dhe fushatën për lirimin e Fatos Nanos nga burgu.
Pëllumbi njihet gjithashtu si një nga deputetët më jetëgjatë të Kuvendit të Shqipërisë, me pjesëmarrje aktive në komisionet parlamentare të ndryshme. Vdekja e tij lë pas një karrierë të gjatë akademike dhe politike, ndërsa familja dhe bashkëpunëtorët theksojnë trashëgiminë e veprës dhe shembullit të tij.
