Sali Berisha deklaroi se, nëse neni 80 i Kushtetutës përcakton detyrimin e kryeministrit për t’u paraqitur në interpelancë, atëherë asnjë deputet nuk do të pranojë delegimin e interpelancës. Ai theksoi se Kushtetuta nuk njeh një praktikë të tillë të delegimit, dhe se çdo deputet që i kërkon kryeministrit interpelancë nuk duhet të pranonte që përgjegjësia të delegohej te zyrtarë të tjerë. Sipas tij, nëse lejohej delegimi, procesi do të degradohej dhe do të përfundonte tek drejtuesit administrativë të ministrive: ministri do t’ia delegonte çështjen zëvendësit të tij, dhe zëvendësi do t’ia kalonte drejtorit. Berisha nënvizoi se kjo zinxhir-delegim nuk është e pranueshme dhe shprehu gatishmërinë për të marrë vendime vetë në rast se personi i kërkuar për interpelancë nuk paraqitet. “Nuk vjen?! Mirë, pastaj marrim vendimet tona,” tha ai, duke konfirmuar se nuk do të pranonte që interpelanca të zhvillohej përmes përfaqësuesve të deleguar. Deklarata e tij përmban qëndrimin se kërkesa për interpelancë ndaj kryeministrit duhet të adresojë personalisht atë dhe se çdo tentativë për të zëvendësuar pjesëmarrjen e kryeministrit me përfaqësues të tjerë bie jashtë kuadrit kushtetues që ai përmendi. Në fjalën e tij, Berisha gjithashtu iu referua pasojave praktike të pranuara të delegimit, duke ilustruar se çfarë do të ndodhte në praktikë nëse kërkesat për interpelancë do të pranonin delegim brenda strukturave të ministrive. Përmbledhtësisht, ai përsëriti refuzimin ndaj çdo formule që lejonte zhvillimin e interpelancës pa praninë personale të kryeministrit dhe shprehu vendosmërinë që deputetët të mos pranonin një sistem delegimi për këtë proces.

