Sabastian Kimaru Sawe (Kenia, 16 mars 1995) u rrit në një familje me rrënjë bujqësore dhe ambicie atletike. Babai, Simion, ishte kultivues misri nga fisi Nandi, i njohur për rezistencën historike ndaj sundimit kolonial. Nëna, Emily, ishte një vrapuese premtuese dhe kampione kombëtare për fëmijë në shkollën fillore në 1991, por një shtatzëni e parakohshme e ndali karrierën e saj atletike. Gjyshi Musa Sitenei, që nisi si punëtor ditor dhe arriti të zotërojë 150 hektarë fusha misri, vdiq para lindjes së Sawe, por filozofia e tij vazhdoi përmes gruas së tij, Esther, e cila u bë shtylla e forcës dhe i nguliti besimet e forta fetare nipit.
Sawe e përshkruan gjyshen si përkujdesëse: “Ajo më rriti që nga fëmijëria. Ishte gjithmonë aty për mua. Ajo gjithmonë më thoshte se gjithçka do të shkonte mirë”, për fjalët e tij të cituara në Runners World. Ai filloi shkollimin në vitin 2004 në Shkollën Fillore Cheukta dhe mbeti atje edhe pasi prindërit u transferuan në Qarkun Nandi; ai dhe motra Vivian qëndruan me gjyshen e tyre, Koko.
Dy figura kyçe i shërbyen karrierës së tij të hershme: mësuesi Julius Kemei, që zbuloi shpejtësinë e tij, dhe xhaxhai Abraham Chepkirwok, mbajtësi i rekordit kombëtar të Ugandës në 800 metra (1:43.72), i cili frymëzoi Sawe të synonte atletikë të lartë. Ai garoi fillimisht në distanca mesatare, më pas u përqendrua në garat e gjata dhe zgjodhi Iten, në Luginën Rift, 2,400 metra mbi nivelin e detit, për stërvitje.
Si sportist, Sawe është fitues dy herë i Maratonës së Londrës (2025, 2026), i Berlinit (2025) dhe Valencias (2024), kampion bote në gjysmëmaratonë (2023) dhe mbajtës i ri i rekordit botëror në maratonë, si dhe i pari që theu barrierën dy-orëshe. Karrierën e tij e penguan një këputje tendine në mars 2020 dhe pandemia COVID-19 që ndaloi garat; gjatë kësaj periudhe ai u martua me Lydia dhe pati një djalë, Tyrese. Para se të dorëzohej, Sawe u drejtua te xhaxhai Abraham, i cili, përmes Abel Mutai, e lidh me trajnerin italian Claudio Berardelli, duke nisur kështu rilindjen e tij sportive.
