Pas dënimit të ish-krerëve të UÇK-së, emri i “rastit Ante Gotovina” u përmend si pikë reference për fazën e apelit. Në shkallën e parë, më 15 prill 2011, Gotovina u dënua me 24 vjet për krime kundër njerëzimit dhe shkelje të ligjeve të luftës lidhur me Operacionin “Stuhia”; Mlladen Markaç mori 18 vjet, ndërsa Ivan Çermak u shpall i pafajshëm. Vendimi nxiti zemërim në Kroaci dhe çoi në një apel që synoi të rrëzonte aktgjykimin nga brenda.
Pika kyçe në apel ishte i ashtuquajturi “standardi i 200 metrave”: gjykatësit e shkallës së parë e kishin përdorur distancën 200 metra për të konsideruar si të paligjshme sulmet me artileri që binin më larg se ajo distancë nga objektivat ushtarake. Mbrojtja argumentoi se ky kufi ishte i pabazuar në prova dhe se ai ishte hallka që mbante të lidhura konstatimet për një ndërmarrje të përbashkët kriminale. Dhoma e Apelit doli me konstatim unanim se standardi ishte përdorur gabimisht; me tre vota kundër dy, shumica vendosi se pa atë standard nuk qëndronte gjetja për sulme të paligjshme dhe rrjedhimisht rrëzoi edhe konstatimin për ndërmarrjen e përbashkët kriminale. Më 16 nëntor 2012, dënimet u përmbys dhe Gotovina e Markaç u shpallën të pafajshëm.
Përgatitja e apelit përfshiu zgjerim të ekipeve mbrojtëse dhe angazhim ekspertësh, përfshirë një ekspert ushtarak që vlerësoi se standardi ishte arbitrar dhe nuk përputhej me rregulla ushtarake. Shteti kroat ofroi mbështetje publike dhe burime, me kryeministren e atëhershme Jadranka Kosor që premtoi përdorimin e mundësive ligjore; qeveria angazhoi edhe Akademinë kroate të Shkencave Juridike dhe siguroi qasje në dokumente shtetërore si transkripti i takimit të Brijunit, i përdorur si provë.
Tani, në pritje të apelit për Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin dhe Rexhep Selimin, çështjet ndryshojnë: te Gotovina debati ishte mbi ligjshmërinë e veprimeve të vartësve; te Thaçi e të tjerët pyetja kryesore është nëse ai mban përgjegjësi për shkeljet. Mësimi i nxjerrë është se apeli fiton ose humbet brenda vetë aktgjykimit — te provat, ligji dhe hallkat që i lidhin ato — dhe kërkon ekipe të forta, analiza të qeta dhe metoda për të gjetur dobësitë vendimtare. Qeveria e Kosovës, sipas një postimi të kryeministrit Albin Kurti, premtoi mbështetje, por nuk sqaroi konkretisht veprimet.
