Disa vëzhgues kanë ardhur në përfundimin se Irani ka fituar luftën me SHBA-në, duke argumentuar se pavarësisht sulmeve ajrore dhe dëmeve të shkaktuara, qeveria iraniane mbetet në pushtet, raketat e saj vazhdojnë të kërcënojnë rajonin dhe Teherani ruan aftësinë për të penguar lëvizjen e anijeve në Ngushticën e Hormuzit. Megjithatë, analiza në tekst thotë se është herët për të shpallur një fitues, sepse luftërat janë beteja të qëndrueshmërisë dhe ndikimit, dhe situata ka ndryshuar që nga fazat e para.
Konflikti i gjashtëmujor ndahet në katër akte: akti i parë filloi më 28 shkurt me sulme intensive ajrore dhe zgjati rreth gjashtë javë; akti i dytë nisi me armëpushimin e 7 prillit dhe negociatat që kulmuan me memorandumin e 17 qershorit midis Donald Trump dhe presidentit iranian Masoud Pezeshkian; akti i tretë erdhi kur Irani rifilloi kërcënimet ndaj anijeve tregtare në Hormuz, duke rritur thirrjet për tërheqjen amerikane; akti i katërt, sipas analizës, duket se favorizon SHBA-në.
Që nga mesi i korrikut, SHBA-ja riktheu bllokadën ushtarake ndaj porteve iraniane dhe sanksionet ndaj tregtisë së naftës së Iranit, ndërsa ushtria amerikane punon për hapjen e korridoreve detare dhe mbrojtjen e anijeve. Kjo ka çuar në një bllokadë efektive të eksporteve iraniane të naftës; transporti global është rikuperuar dhe çmimet e energjisë qëndruan relativisht të stabilizuara. Rrjedha e naftës përmes Hormuzit raportohet të jetë rikthyer në rreth dy të tretat e niveleve para luftës, çka po rrit presionin ekonomik mbi Iranin dhe po dobëson mundësitë e tij negociuese.
Ekonomia iraniane është rënduar më tej: FMN parashikon tkurrje mbi 5% këtë vit dhe inflacion rreth 70%, valuta ka humbur vlerë dhe çmimet bazë janë rritur; një zyrtar i ministrisë së Punës thotë se mbi një milion vende pune janë zhdukur në tre muajt e parë të luftës. Teherani mund të përpiqet të përshkallëzojë, duke goditur infrastrukturën energjetike të Gjirit dhe duke përdorur aleatë si Houthit në Jemen, por përpjekjet për të bllokuar Hormuzin me dronë dhe mina po dështojnë dukshëm. Përfundimi i analizës është se asnjëra palë nuk mund të quhet ende fituese, por akti i katërt dhe objektivat e qarta amerikane – zbatimi i bllokadës dhe sigurimi i lëvizjes detare, si dhe kërkesa që Irani të heqë dorë nga pretendimet mbi Hormuzin dhe programi bërthamor – mund ta favorizojnë Uashingtonin në këtë fazë. Konflikti mund të zgjasë deri ose përtej përfundimit të presidencës së Trump.
