Regjimi i Kim Jong Un ka kërkuar për dekada që qytetarët e Koresë së Veriut të kenë vetëm një figurë për të adhuruar, por muzika e Koresë së Jugut ka arritur të depërtojë përtej kufirit dhe të ndryshojë mënyrën se si shumë të rinj e shohin botën. Ish-dezertorë që kanë folur për BBC tregojnë se këngët e grupeve si BTS, Blackpink dhe Girls’ Generation qarkullonin fshehurazi nëpër karta memorie dhe pajisje të vogla elektronike, pavarësisht rrezikut të dënimeve të rënda.
Lee Yeon-su, e cila ka ikur nga Koreja e Veriut, thotë se vetëm pasi mbërriti në Korenë e Jugut kuptoi lirinë për të zgjedhur vetë artistët që donte të ndiqte; sot është fanse e BTS dhe merr pjesë në koncertet e grupit. Ajo kujton se në vendlindje edhe pjesëmarrja në aktivitete publike ishte e kontrolluar nga autoritetet dhe shprehet: “Në Korenë e Veriut kjo do të kishte qenë e paimagjinueshme.” Për shumë prej tyre, K-pop nuk ishte vetëm muzikë, por një dritare drejt një bote tjetër: mënyra e veshjes, kërcimet dhe liria e shprehjes së artistëve jugkoreanë i habitën.
Kang Gyu-ri, një tjetër dezertore, përmend se këngë si “Dynamite” e BTS dhe performancat e grupeve të tjera ishin krejt ndryshe nga muzika shtetërore që ata dëgjonin në Veri, e cila zakonisht lidhej me propagandën dhe politikën. Edhe pse autoritetet kanë ashpërsuar dënimet ndaj konsumimit të përmbajtjeve nga Jugu — përfshirë filma dhe muzikë — shumë njerëz vazhdojnë t’i dëgjojnë ato në fshehtësi.
Sipas dëshmive të dezertorëve, muzika e ndaluar u dha atyre një ndjenjë shprese dhe një ide të re për jetën jashtë sistemit ku ishin rritur. Për disa, këto përmbajtje nuk ishin thjesht argëtim, por mënyra për të imagjinuar lirinë dhe, në disa raste, një shtysë për të kërkuar një jetë tjetër jashtë Koresë së Veriut. Sot, ndërsa BTS dhe artistë të tjerë jugkoreanë janë fenomene globale, ndikimi i tyre vazhdon të sfidojë izolimin kulturor të regjimit të Phenianit.
