Në Shqipëri shumë pensionistë përballen me varfëri të përditshme, me të ardhura mujore që shpesh arrijnë rreth 20,000 lekë, çka i detyron të bëjnë zgjedhje midis ushqimit, ilaçeve dhe faturave. Rritja e vazhdueshme e çmimeve e ka bërë më të vështirë blerjen e produkteve thelbësore, dhe për shumë të moshuar pensioni nuk mjafton për një jetë dinjitoze, por shërben thjesht për të mbajtur ditët.
Rasti i Majlindës në Tiranë përshkruan këtë realitet. Ajo jeton e vetme dhe mbështetet vetëm te pensioni prej 17,970 lekë. Një pjesë e madhe e kësaj shume shkon për qiranë, pasi banesa e saj u dëmtua nga tërmeti dhe vetëm gjysma e qirasë mbulohet nga shteti. Pas pagesave për qiranë dhe faturave të energjisë elektrike e ujit, mbetet shumë pak për ilaçe dhe ushqim. Majlinda vuan nga dhimbje të shpinës dhe duhet ekzaminime mjekësore, por kostot janë të papërballueshme. Ajo blen ushqime minimale, shpesh me listë dhe me hyrje në borxhe që shtohen çdo muaj; gjëra bazë që përmenden janë oriz, vaj, makarona dhe thjerrëza.
Një tjetër histori është ajo e 78-vjeçares Qamiles, e cila jeton me djalin e saj të sëmurë dhe ka si të vetëm burim të ardhurash pensionin prej rreth 20,000 lekësh. Pasi paguan faturat dhe ilaçet, në dorë i mbeten rreth 5,000 lekë, shumën që ajo përshkruan si të padukshme për shkak të nevojave të vazhdueshme. Në treg dhe në market, çmimet e larta e bëjnë të pamundur blerjen e perimeve si domate, kastravecë apo speca, të cilët për të konsiderohen luks. Para tezgave ajo ndalet, sheh dhe largohet pa blerë.
Pavarësisht vështirësive, të dyja pensionistet përpiqen të përmbushin detyrimet ndaj shtetit: faturat e ujit dhe energjisë elektrike paguhen ndër të parat çdo muaj, edhe kur kjo redukton sasinë e ushqimit në tryezë.
