Pas më shumë se shtatë dekadash, një ekip ndërkombëtar kërkimor gjeti në fund të Oqeanit Atlantik rrënojat e fluturimit 526A të Pan American World Airways, një nga aksidentet më tragjike në historinë e aviacionit civil. Avioni u lokalizua më 2 qershor në thellësi rreth 600 metra dhe rreth tetë kilometra larg brigjeve të San Juanit, Porto Riko, duke u regjistruar me ndihmën e një mjeti autonom nënujor të pajisur me sonar dhe kamera me rezolucion të lartë, që skanuan zonën për disa ditë.
Pamjet e para, sipas The New York Times, konfirmuan identitetin e avionit duke treguar logon e Pan Am, pjesë të trupit të avionit, marshin e uljes dhe dritaret e kabinës. Një pjesë e konsiderueshme e strukturës rezultoi e ruajtur në mënyrë të habitshme pas 74 vjetësh nën ujë.
Fluturimi 526A, i njohur si “Speciali i Pashkëve”, kishte nisur nga San Juani më 11 prill 1952 drejt New Yorkut. Nëntë minuta pas ngritjes dy nga katër motorët e Douglas DC-4 pësuan defekt. Piloti tentoi kthimin në aeroport, por humbja e vazhdueshme e lartësisë e detyroi të kryente një ulje emergjente në oqean. Të gjithë 69 personat në bord i mbijetuan përplasjes fillestare me ujin, por pak minuta më pas trupi i avionit u ça dhe filloi të fundoset. Kaosi gjatë evakuimit, deti i trazuar dhe hezitimi i shumë pasagjerëve për të braktisur avionin rezultuan fatalë: 52 persona humbën jetën, kryesisht si pasojë e mbytjes, ndërsa 39 trupa nuk u gjetën kurrë.
Prezantuesi i emisionit “Expedition Unknown”, Josh Gates, pjesë e projektit kërkimor, e përshkroi momentin e zbulimit si emocionues dhe tha se pamjet e para i lanë pa fjalë për shkak të ruajtjes së jashtëzakonshme të strukturës. Ekspertët vlerësuan se tragjedia e vitit 1952 shënoi një pikë kthese për sigurinë e aviacionit civil, duke sjellë procedura të reja, përfshirë udhëzimet e detyrueshme për pasagjerët para çdo fluturimi, praktika që përdoren edhe sot.
Misionin e udhëhoqi Fondacioni Air/Sea Heritage; kërkimet u vonuan për vite për shkak të kushteve të vështira të motit dhe pandemisë së COVID-19. Një nëndetëse autonome realizoi rreth 30 misione dhe regjistroi mbi 350,000 fotografi. Ekipi kërkimor njoftoi se nuk do të ndërmarrë operacione për nxjerrjen e rrënojave apo kërkimin e mbetjeve njerëzore, duke e konsideruar vendin si një memorial të tragjedisë.
