Filmi “Woman Unknown”, me regji të May el-Toukhy, fitoi Luanin e Artë në Festivalin e Filmit në Venetia, ndërsa dokumentari “NAZA”, që trajton situatën në Gaza, u vlerësua me çmimin e jurisë. Ngjarjet e filmit zhvillohen menjëherë pas çlirimit të Danimarkës nga pushtimi nazist dhe rrëfejnë historinë e një shërbyeseje të re, Marie, interpretuar nga Mathilde Arcel. Marie është gati të martohet me punëdhënësin e saj të ve, por shqetësohet se ai mund të zbulojë një sekret të turpshëm nga e kaluara e saj: gjatë luftës ajo pati një lidhje intime me një ushtar gjerman, dhe frika se e shkuara mund të dalë në dritë bëhet një nga boshtet kryesore të filmit.
Kritiku i “The Guardian” e përshkroi “Woman Unknown” si një vepër “e realizuar me elegancë”, duke e krahasuar me “Rebecca” të Alfred Hitchcock. Mathilde Arcel u vlerësua gjithashtu me çmimin për aktoren më të mirë, “Volpi Cup”. Ky vendim nxiti habi te disa kritikë, pasi festivali i Venecias zakonisht nuk i jep më shumë se një çmim të rëndësishëm të njëjtit film. Presidentja e jurisë, Maggie Gyllenhaal, shpjegoi se ishte bërë një përjashtim sepse votimi për aktoren daneze ishte unanim; “Ajo na la pa fjalë”, tha Gyllenhaal duke vlerësuar interpretimin e Arcel.
Në një fjalim pas marrjes së çmimit, regjisorja May el-Toukhy falënderoi Gyllenhaal për adresimin e mungesës së përfaqësimit të grave regjisore dhe theksoi se “Woman Unknown” ishte i vetmi film në garë realizuar tërësisht nën regjinë e një gruaje. El-Toukhy deklaroi se realizimi i filmit kishte qenë jashtëzakonisht i vështirë financiarisht, logjistikisht dhe emocionalisht, dhe shtoi se e mbante nevoja për të ndriçuar gratë e panjohura të historisë së përbashkët.
Çmimi i Madh i Jurisë iu dha regjisorit koreano-jugor Lee Chang-dong për filmin “Possible Love”. Vepra rrëfen historinë e një çifti të martuar të pakënaqur, i cili miqësohet me një regjisore dokumentarësh dhe bashkëshortin e saj të pasur. Filmi është vlerësuar nga kritikët për trajtimin e marrëdhënieve, shfrytëzimit dhe miqësisë.
