Aktori dhe regjisori Mevlan Shanaj reagoi në Facebook mbi mënyrën se si trajtohet filmi shqiptar dhe politikat e mbështetjes për kinematografinë. Në një tekst me titull “Filmi shqiptar‑Sa përrallë e bukur!”, ai sjell një dialog satirik mes një zyrtari të Ministrisë së Kulturës dhe një regjisori, duke vënë në pikëpyetje konkretësinë e politikave për filmin. Postimi është pjesë e librit të tij “Nuk është vonë të tregosh”.
Në skenë qëndrojnë Zyrtari i Ministrisë së Kulturës dhe Regjisori i filmit, ndërsa në sfond ecën shëtit një grua‑maniken me një kurorë ku shkruhet “PRODUCENTE FILMI”. Gruaja nuk flet; vetëm pozon dhe vazhdon të shëtisë, ndërsa dialogu zhvillohet midis pyetjeve konkrete të regjisorin dhe përgjigjeve të përgjithshme të zyrtarit. Regjisori kërkon të dijë “cilin është projekti konkret për mbrojtjen, zhvillimin dhe të ardhmen e filmit shqiptar”, por zyrtari përgjigjet me formulime të përgjithshme për “politikat e qarta të Rilindjes Kombëtare”, një vizion gjithëpërfshirës që lidh ekonominë e kulturës me zhvillimin urban, infrastrukturën, turizmin dhe promovimin e imazhit të Shqipërisë.
Dialogu vijon me një seri pyetjesh të thjeshta dhe të drejtpërdrejta: “Po për filmin shqiptar?”, “Cili është projekti?”, “Sa filma shqiptarë do të prodhohen?”, “Sa para do të jepen për prodhimin?”, “Cilat janë prioritetet?”, “Po strategjia ku është?”. Zyrtari përgjigjet në mënyrë ciklike dhe të përgjithshme: filmi është pjesë e vizionit, projekti pjesë e strategjisë, strategjia pjesë e vizionit, financimi do të jetë në përputhje me prioritetet, prioritetet i përcakton strategjia, dhe strategjia “është në proces”. Kur kërkohet informacion mbi producentët dhe industrinë, përgjigjet janë po ashtu të përgjithshme: producentët janë pjesë e ekosistemit, filmat pjesë e industrisë kreative, industria është në zhvillim, zhvillimi në funksion të së ardhmes.
Regjisori, pas heshtjes, largohet e më pas kthehet për të thënë se kishte “pyetur për një film” dhe kishte gjetur vetëm “një fjalor” pa asnjë film brenda. Dritat bien mbi manikenin; kurora shkëlqen. Teksti përfundon me fjalën “Errësirë.”
