Përtej deklaratave zyrtare që shfaqen si mbështetje “njëzëri” për komandantët, teksti denoncon një luftë digjitale të organizuar me epiqendër në Prishtinë. Në rrjetet sociale, sipas përshkrimit, përdoren ushtri të orkestruara të tastierës që aplikojnë teknika agresive manipulimi për të avancuar agjenda të ngushta pushteti, duke goditur veçanërisht figurat qendrore të UÇK-së dhe Hashim Thaçin.
Operacioni hibrid nuk synon vetëm personat e akuzuar në Hagë, por edhe çdo zë publik—gazetarë e analistë—që mbrojnë qëndrim mbrojtës. Përmes etiketimeve të ashpra dhe narrativave inkriminuese, duke përdorur shprehjen “ata ishin vrasës”, po krijohet sipas tekstit një klimë frike dhe censurë ku mbrojtja e së vërtetës së luftës çlirimtare penalizohet me linçim publik për interesa politike të përkohshme.
Kjo përplasje ngre dyshime mbi thellësinë e krizës politike dhe morale: kush po financon dhe ushqen këto ushtri digjitale brenda hapësirës shqiptare, që përdorin të njëjtën gjuhë dhe etiketime si propaganda zyrtare e Beogradit? Çfarë kostoje kombëtare po paguan Kosova kur politika e ditës përdor algoritme për të goditur simbolet e pavarësisë dhe shtetformimit? Sa do të lejohet që frika nga rikthimi politik i Hashim Thaçit të arrijë deri aty sa të sulmohet çdo individ që mbron trashëgiminë e UÇK-së?
Autori paralajmëron se nuk bëhet fjalë vetëm për një lojë lajmesh apo montazhesh të radhës, por për një kurth të rrezikshëm ku manipulimi digjital tenton të kthejë përmbys historinë. Sipas tekstit, kjo fushatë po dëmton përfundimisht faktorët shqiptarë në shërbim të përfitimeve të çastit politik, duke nënvizuar një ndikim të gjerë mbi diskursin publik dhe trashëgiminë e luftës çlirimtare.
