Francesco Totti, në një intervistë për Corriere dello Sport me rastin e 50-vjetorit të lindjes, rrëfehet në tërësi për jetën personale dhe karrierën e tij si legjendë e Romës. Ai thotë se do të donte të luante me Ronaldo Fenomenin dhe beson se do ta ndihmonte të shënonte shumë gola, por për të Diego Maradona mbetet përfaqësuesi i futbollit. Për Cristiano Ronaldon dhe Messin shpreh se janë “jashtëtokësorë” dhe do të dëshironte të luante me të dy.
Totti diskuton edhe ndikimin e moshës: numri 50 nuk e rëndon tepër, ndjehet mirë, por pranon se do të jepte gjithçka për të rikthyer kohën dhe për të luajtur përsëri, sepse kur nuk mund të bësh atë që të pëlqen ndjehesh i destabilizuar. Duke rikujtuar momentet në fushë, ai thotë se kur i vinte topi dinte çfarë duhej të bëjë; ndonjëherë gabonte, por shpesh ishte i saktë. Përmend se disa nga manovrat e tij ishin të veçanta dhe se herë pas here mbetet i habitur kur i sheh përsëri.
Marrëdhënia me trajnerët është pjesë e rrëfimit: Mazzone dhe Zeman e kuptonin më mirë, ndërsa me Bianchin nuk u komunikua kurrë mirë, ndoshta nga mosha. Ai thotë se Sensi ishte ai që e largoi dhe thekson se, pavarësisht statusit si kapiten dhe rëndësisë në ekip, nuk ndikonte në vendimet e drejtuesve.
Pasi mbaroi karrierën, Totti tregon se nuk mori një rol udhëheqës në klub për një periudhë të gjatë dhe se la tre vjet kontratë si drejtues, pasi nuk donte të qëndronte në klub pa bërë asgjë dhe të ishte i padobishëm. Për Romën aktuale thekson se Gasperini është një prej trajnerëve më të mirë në Serie A dhe, nëse i jepet hapësira, mund të bëjë mirë. Sa i përket Paulo Dybalës, Totti mendon se numri 10 nuk duhet të jepet pas disa ndeshjeve të mira; duhet një projekt afatgjatë dhe vendimi duhet të merret nga klubi.
Në fund ai pranon se, nëse do të largohej ndonjëherë nga Roma, do të kishte dëshiruar të shkojë te Milani, klub që e simpatizonte që fëmijë për periudhën e Sacchit dhe skuadrën e bukur që fitonte shumë.
