Qemal Lame, ish-kryetar i Hetuesisë së Përgjithshme të Shqipërisë në vitet 1982–1992, rrëfen për Exclusive në Top Channel ngjarjet e 2 prillit në Shkodër, rolin e Ramiz Alisë dhe arratisjen e tij drejt Gjermanisë. Lame paraqitet si një prej juristëve dhe zyrtarëve më të rëndësishëm të aparatit shtetëror komunist, përgjegjës për dosjet më sensitive politike, me profil arsimor ushtarak, juridik dhe ekonomik. Pas rënies së regjimit në 1992 ai u largua nga Shqipëria dhe mori azil politik në Gjermani.
Në intervistë Lame shpjegon se Ramiz Alia, si sekretar i parë i Komitetit Qendror dhe më vonë president, ishte figura te të cilës raportohej puna e institucioneve shtetërore. Ai thekson se raportimi tek drejtuesit ishte i parashikuar nga ligjet e asaj kohe, por paligjshmëria manifestohej në manipulimet e provave dhe krijimin e dëshmitarëve nga ana e ministrisë së Brendshme, që më pas paraqiteshin në prokurori ku nënshkrimin e jepte prokurori pa përgjegjësi reale.
Lame tregon se periudha e ndryshimeve e gjeti në një situatë të vështirë personale dhe profesionale: u përjashtua nga detyra, mbeti pa punë dhe u ndje i rrezikuar fizikisht. Sipas tij, ekzistuan rreth pesë raste në të cilat synohej asgjësimi i tij fizik. Ai thotë se procesi hetimor për ngjarjet e 2 prillit në Shkodër, të kryer me përparësi nga ai, kishte çuar në arrestimin e kryetarit të degës, shefit të policisë dhe tre policëve që kishin dhënë urdhrin për të qëlluar mbi demonstruesit. Në këtë kontekst, Lame pretendon se urdhri kryesor për ngjarjet ishte dhënë nga Ramiz Alia dhe se për të fshehur ato gjurmë po përgatiteshin prova ndaj kryehetuesit, me qëllim ta arrestonin atë.
Duke u ndjerë i kërcënuar dhe i paralajmëruar për arrest, Lame rrëfen se kërkoi ndihmë në rrethin e ngushtë familjar dhe mori një pasaportë nga një i dënuar politik, pagoi 1,000 dollarë dhe u largua ilegalisht drejt Gjermanisë përmes Rinasit. Ai përshkruan tensionin gjatë kalimit në aeroport dhe shpreh mirënjohje për një oficer në sportel që i dha pasaportën dhe iu dëshiroi rrugë të mbarë.
