Bota e tenisit ka humbur një nga figurat më të shquara të saj, Nicola Pietrangeli, i cili u shua në moshën 92-vjeçare, duke lënë pas një trashëgimi të jashtëzakonshme. Ai është italiani i vetëm i pranuar në Sallën e Famës së Tenisit Botëror dhe lojtari i parë italian që fitoi një Grand Slam, me dy tituj në Roland Garros në vitet 1959 dhe 1960. Gjatë karrierës së tij, Pietrangeli fitoi gjithsej 48 tituj, përfshirë dy tituj në Italian Open dhe medaljen e artë në Lojërat Mesdhetare të vitit 1963.
Një sukses i rëndësishëm ishte edhe medalja e bronztë në Lojërat Olimpike të Qytetit të Meksikës në vitin 1968, si dhe mbajtja e rekordeve botërore në Kupën Davis për numrin total të ndeshjeve të luajtura (164) dhe fitore të veçanta (78) dhe në dyshe (42). Partneriteti i tij me Orlando Sirolan mbetet më i suksesshmi në histori, duke arritur 34 fitore në 42 ndeshje. Ai gjithashtu ishte kapiten i skuadrës italiane që fitoi Kupën Davis në vitin 1976.
Karriera e tij e jashtëzakonshme shoqërohej nga një karakter i drejtpërdrejtë dhe humoristik. Në një prej komenteve të tij, ai thoshte: “Nëse do të kisha stërvitur më shumë, do të kisha fituar më shumë, por do ta kisha shijuar më pak.”
Megjithatë, vitet e tij të fundit ishin të shënuara nga një dhimbje e madhe personale: vdekja e djalit të tij, Giorgio, një humbje që e goditi thellë. Ai shprehte shpesh dëshirën që funeralin e tij ta zhvillonte në stadiumin që mban emrin e tij në Foro Italico, duke thënë me humor të hidhur se kishte “tre mijë vende” atje.
Pietrangeli do të mbetet një ikonë e tenisit italian dhe një model për brezat e ardhshëm, përveç trashëgimisë së tij në sport, rëndësia e tij si njeri dhe karakter përbën një pjesë të rëndësishme të kujtesës që lë pas.
