Dokumentari në tre pjesë i Netflix-it hap portretin kompleks të Jose Mourinhos, një figurë polarizuese në botën e futbollit, sipas regjisorit Joe Pearlman, që rrëfen për përvojën e tij gjatë realizimit. Pearlman thotë se intervistat ishin intensive dhe Mourinho u përpoq të kontrollonte narrativën, duke përcaktuar çdo kritikë si faj të të tjerëve dhe duke justifikuar veprimet e tij me fitoret. Regjisori evidenton se trajneri shpesh shmang diskutimin për fëmijërinë, sepse nuk e sheh të lidhur me atë që është si person, edhe pse kjo është e pazakontë për një prej trajnerëve më të mëdhenj.
Mourinho u rrit si djali i një trajneri të njohur; kjo e bëri të ndihet outsider si fëmijë dhe më pas, pasi nuk kishte qenë futbollist, karriera si trajner i dha një lloj privilegji dhe mundësi për të përmbushur një version të vetes së ëndërruar. Dokumentari prek dhe humbjen e babait të tij, Félix Mourinho, i ndarë nga jeta në qershor 2017; kur temë u përmend, Mourinho u shfaq i rrëqethur dhe Pearlman vë në dukje se ai duket se nuk e ka përpunuar plotësisht dhimbjen, duke mbajtur një “çantë dhimbjeje” që e ka shoqëruar që nga të rinjtë.
Sipas Pearlman, gjithçka që e bën Mourinhon të veçantë — zgjuarsia, mprehtësia taktike, vetëbesimi, karizma — shpërthen përtej ekranit, por është edhe një personazh i konceptuar për “luftën” në futboll: ai e sheh fushën si një botë të veçantë ku luftohet për fitoren me çdo kusht. Regjisori përmend mungesën e pendesës për disa teprime të tij, si ndaj Anders Frisk dhe Eva Carneiro, dhe shtron pyetjen nëse dëshira për t’u dashur prej publikut është vërtet dashuri apo nevojë për vëmendje.
Në shtëpi Mourinho paraqitet ndryshe — më i rezervuar dhe më i qetë — dhe diskuton kohën e gjatë larg familjes, duke thënë se për të është më e lehtë kur mungon. Pearlman përmbledh se dokumentari tregon një personazh për të cilin identiteti është i lidhur ngushtë me fitoret dhe që përbën portretin e një heroi dhe një të poshtër; fat i mirë, sipas tij, që Mourinho nuk u përfshi në politikë. Filmi përfundon me rikthimin surprizë të Mourinhos në Madrid, ku, sipas regjisorit, ai gjendet atje ku beson se duhej të ishte gjithmonë, dhe ardhmëria e tij pritet të jetë “një superprodhim spektakolar.”
