Një sulm izraelit në Teheran, pjesë e një planit sekret të SHBA dhe Izraelit për të rrëzuar qeverinë iraniane, kishte si qëllim lirimin e ish-presidentit Mahmoud Ahmadinejad nga arresti shtëpiak dhe vendosjen e tij në pushtet. Zyrtarë amerikanë dhe një bashkëpunëtor i Ahmadinejad konfirmuan se ish-presidenti u plagos gjatë sulmit, por mbijetoi.
Sulmet izraelite në ditën e parë të luftës shkatërruan një pjesë të kompleksit të Ajatollah Khameneit dhe vranë disa zyrtarë të lartë. Qëllimi i operacionit ishte krijimi i destabilitetit në Iran dhe vendosja e një qeverie më të pranueshme për SHBA dhe Izraelin, me Ahmadinejad në krye, por plani nuk funksionoi siç ishte parashikuar.
Ahmadinejad, i njohur për qëndrimet e tij të ashpra kundër Izraelit dhe SHBA-së, ishte po ashtu i kritikuar brenda regjimit iranian dhe nën mbikëqyrje të ngushtë. Megjithatë, SHBA dhe Izraeli e panë atë si një “pragmatist” që mund të menaxhonte situatën politike dhe ushtarake në Iran. Pas ditës së parë të luftës, vendndodhja dhe gjendja e Ahmadinejadit mbetën të panjohura; raportime fillestare e deklaruan të vrarë, por më vonë u konfirmua se ai mbijetoi. Truprojat e tij u vranë, por shtëpia e tij mbeti kryesisht e paprekur.
Në vitet e fundit Ahmadinejad ka udhëtuar jashtë vendit, duke vizituar Guatemalën dhe Hungarinë — vendi i kryeministrit Viktor Orbán që ka marrëdhënie të ngushta me Netanyahun — lëvizje që kanë sjellë spekulime për lidhje të mundshme me Perëndimin dhe Izraelin.
Sipas raportimit, Izraeli përgatiti një strategji në tre faza: sulme ajrore, fushata ndikimi dhe mobilizim kurd, që do të çonte në krijimin e një qeverie alternative. Megjithatë, shumë pjesë të planit nuk u realizuan dhe qeveria teokratike e Iranit mbeti në vend. Sulmi ndaj Ahmadinejad dhe vrasja e zyrtarëve të lartë iranianë tregojnë përpjekjen e SHBA dhe Izraelit për ndryshim regjimi, por realiteti politik dhe qëndrueshmëria e Iranit e bënë këtë plan të dështuar.
