Pas shtyrjes së gjyqit, Monika Kryemadhi akuzoi prokurorinë se ka ndërtuar dosjen e saj “si një përrallë” dhe se provat mbahen mbi tre mesazhe telefonike. Ajo tha se kur morën listën e provave, të cilën e kërkuan përsëri, kërkuan nga gjyqtarja të kryhej ekspertim i telefonit, duke arsyetuar se çdo gjë është “e ndërtuar si fabul” për të krijuar një iluzion me mesazhet telefonike. Kryemadhi nënvizoi se prokuroria mban si provë një mesazh që ajo thotë se ka shkruar për të shprehur dëshirën për të blerë një shtëpi, por që, sipas saj, “në fund e kam anuluar”.
Ajo iu referua përdorimit të këtij mesazhi si provë për një premtim lidhur me ligjin e minierave, duke kundërshtuar këtë lidhje. Kryemadhi theksoi se shqetësimet e saj janë dyfishe: së pari, sipas saj, shtëpia për të cilën flitet nuk ekziston; së dyti, ligji për të cilin prokuroria pretendon se është premtuar është miratuar në vitin 2014. Në lidhje me ligjin, ajo përmendi emrat e atyre që sipas saj kanë lidhje me procesin e miratimit, duke thënë se ligji ishte një propozim i Gjiknurit, Ramës dhe një komisioni të drejtuar nga Shalsi.
Kryemadhi deklaroi se do të thërrasë si dëshmitarë të gjithë personat që përmendi — emrat që ajo i lidhi me miratimin e ligjit — për të provuar kundërshtimet e saj ndaj mënyrës se si prokuroria ka ndërtuar akuzën. Ajo përsëriti se, sipas saj, akuzën e nxjerrin “me tre mesazhe”, dhe se për këtë arsye kërkohet ekspertim teknik i telefonit dhe verifikim i provave të mbledhura.
Komunikimi i saj u pasqyrua gjatë seancës pas shtyrjes së gjyqit, ku ajo shfaqi mosbesim ndaj mënyrës së përpilimit të dosjes dhe ndaj mënyrës së interpretimit të mesazheve telefonike nga prokuroria. Teksti përfundon me shënimin e burimit të lajmit.
