Mahatma Gandhi përmendet si shembull i rezistencës paqësore që arrin ndryshim politik, ndërsa kujtohet edhe shprehja e tij: “Armiqtë tanë do të fitojnë mbi ne kur ne do t’i urrejmë ata aq sa na urrejnë ata ne.” Artikulli paralajmëzon se krahasimet historike janë të kufizuara dhe ndryshimet e konteksteve, të ngjarjeve dhe të aktorëve bëjnë që të mos ketë kopje të fjalëpërfjalshme të së kaluarës, por thelbi i ngjashmërisë ka rëndësi.
Protesta rinore e përnatshme në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, cilësohet si ngjarja më e madhe demokratike në Shqipëri në tri dekadat e fundit. Ajo ka nisur dhe vazhdon si paqësore, dhe sipas tekstit mund të fitojë vetëm nëse mbetet e tillë. Kërkesat janë kryesisht politike: dorëheqja e qeverisë, anulimi i ligjeve të përshkruara si autokratike dhe, më gjerë, reformimi i sistemit politik për të siguruar drejtësi shoqërore, heqjen e ndikimit të shtet-partisë në zgjedhje, zgjedhjen e deputetëve nga populli, kufizimin e ndërhyrjes së pushtetit në institucionet shtetërore, si dhe vendosjen e mekanizmave të llogaridhënies, transparencës dhe demokracisë pjesëmarrëse. Qëllimi përfundimtar është përfshirja e popullit në funksionimin e sistemit ku ai formalisht njihet si sovran.
Shtrohet se këto ndryshime nuk mund të vijnë nga jashtë institucioneve; demokracia, anëtarësia në NATO dhe procesi i anëtarësimit në BE kërkojnë përputhje dhe zbatim të standardeve, jo vetëm dokumente formale. Protesta ka shfrytëzuar momentin për të kërkuar edhe mbylljen e kapitujve të anëtarësimit në BE si garanci të ndryshimeve të pritshme, duke theksuar se zbatimi i standardeve tani është prioritar në Bruksel.
Autori thekson se sekreti i suksesit është karakteri paqësor dhe pjesëmarrja masive; bashkë ato dobësojnë mundësinë e qeverisë për të injoruar kërkesat dhe e bëjnë të pamundur vazhdimin e qeverisjes në mënyrë të papenguar. Ruajtja e paqes dhe shmangia e formave të vjetra të opozitarizmit të dhunshëm përshkruhet si një akt mençurie dhe emancipimi. Autori vë në dukje qetësinë dhe kthjelltësinë e disa të rinjve koordinatorë të protestës si shembull të kësaj qasjeje.
