Eskorta kolumbiane rrëfen se jeton me frikën e kapjes nga policia dhe që disa shoqe të saj janë arrestuar, por megjithatë vazhdon punën për shkak të nevojës për para. Ajo thotë: “Kam dëgjuar për ta dhe nuk dua të gënjej. Mendoj se është e padrejtë. Kjo punë ka rreziqet e saj, por ju siguroj se askush nuk e bën nga dëshira dhe qejfi. Mendoj se është e padrejtë për ta që të arrestohen.”
Në rrëfimin e saj të ndjerë, vajza zbulon se është nënë e një vajze të mitur 5-vjeçare, që tani jeton larg saj dhe mbetet nën kujdesin e gjyshërve në Kolumbi. Ajo shpjegon motivimin kryesor: “Kam vetëm një arsye madhore se pse e bëj. Kam një vajzë në Kolumbi dhe dua ti jap asaj një jetë të mirë. Atë që unë nuk kam pasur. Kjo është arsyeja se pse e bëj. Ajo është 5 vjeçe. Kur unë jam jashtë ajo qëndron në Kolumbi. Qëndron me prindërit e mi, pasi është e sigurt atje dhe kujdesen shumë mirë për të. Para se të jem eskortë jam një mama dhe sigurisht që është pjesa më e vështirë të qëndroj larg saj, por duhet të bëj këtë punë për të.”
Ajo përmend se dy gra nga Korça që ajo i njeh janë në burg dhe shprehet se nuk i konsideron miq: “Janë eskorta Korce dy nga njerëzit që unë njoh, s’mund t’i konsideroj miq, që janë në burg. Qëndroj me të njëjtën ide, nuk është e drejtë, pasi ata mbajnë familjen dhe ushqehen me këtë punë.”
Avokatja Suada Pucesta, e cila ka punuar direkt me këto eskorta, i konsideron problemet e tyre kryesisht sociale dhe jo fillimisht penale. Sipas saj, aspektet penale janë pasojë e kushteve sociale: “Kanë komunikime me familjarët, komunikime të vazhdueshme, për arsye se shumica e këtyre vajzave janë me fëmijë. Fëmijët mbahen nga nënat. Pra, është një dramë sociale.”
Teksti përmbyllet me vërejtjen se në Shqipëri është shumë e thjeshtë për të gjetur një eskortë, mjafton një telefon, dhe ngre pyetjen nëse duhet një qasje e re ndaj fenomenit. Burim: Top Channel.
