Piotr Zielinski rrëfen përgatitjet për sezonin e ri dhe lidhjen e tij me Italinë, ku ka qëndruar rreth 15 vjet. Ai thotë se ka zgjedhur Serie A për cilësinë e jetesës dhe mundësitë për zhvillim si futbollist dhe nuk përjashton sfida të reja që do të pasurojnë karrierën. Sipas tij, kampionati nuk është në krizë të madhe; ai përmend sukseset e klubeve italiane, përfshirë Interin që ka luajtur tri finale evropiane kohët e fundit, dhe fitoret nga Roma e Atalanta.
Zielinski rikthen momentin e transferimit te Udinese në 2011, kur ishte 17 vjeç: pas një turneu me kombëtaren e të rinjve në La Manga, disa klube të Serie A e kontaktonin, por Udinese e bindën me premtimin e një kontrate. Ai kujton se kartoni i tij kushtoi rreth 100 mijë euro dhe se adaptimi nuk ishte i lehtë për shkak të gjuhës, mungesës së familjes dhe kushteve të asaj periudhe. Ndihmën për t’u përshtatur ia atribuon instruktorit të italishtes në klub dhe shokëve si Allan e Pereyra.
Nga fëmijëria në Poloni, Zielinski përshkruan ndikimin e babait trajner, pasionin për futbollin dhe stërvitjen që çoi te aftësia për të gjuajtur me të dyja këmbët; një episod me nënën e tij kur praktikoi gjuajtjen me të majtën që qysh atëherë rezultoi i suksesshëm. Ai përmend Tomas Rosicky si idhullin e tij të hershëm, dhe tregon se pozicioni i tij ndryshoi me kohën: nga numër 10 u bë gjysmësulmues krahu, më pas mesfushor te Empoli dhe tani po mëson edhe rolin e organizatorit te Interi.
Zielinski pranon se sezoni i tij i parë te Interi ishte i vështirë për shkak të problemeve fizike dhe nënvlerësimit të adaptimit nga Napoli, por më pas trajneri i ri e kuptoi dhe ai arriti të tregonte potencialin e tij, duke mos menduar kurrë largimin nga Interi. Synimi i tij kryesor është të fitojë Ligën e Kampioneve, pa lënë pas objektivat në Itali. Për të ardhmen pas karrierës, ai shmang mendimet konkrete dhe shpreson të luajë ende disa vjet në nivele të larta, duke marrë shembullin e lojtarëve si Modric.
Në jetën private, Zielinski jeton pranë Comos me gruan, dy fëmijët dhe një qen, dhe ka angazhime humanitare në Poloni: kanë krijuar dy struktura për rreth 20 fëmijë jetimë ose familje në vështirësi, ku jetojnë edhe prindërit e tij. Nga kjo eksperiencë ai thotë se ka mësuar të ndajë dhe të trajtojë me kujdes çdo qenie njerëzore.
