Flasim për Kupën e Botës dhe për Meksikën, e sidomos për një emër, një stadium dhe një ndeshje që kaloi kufijtë e sportit: Estadio Azteca dhe çerekfinalja e 22 qershorit 1986 midis Argjentinës dhe Anglisë. Për tifozët anglezë, Azteca nuk është thjesht një impiant; është vendi i traumës kombëtare, ku u shkrua një faqe e diskutueshme dhe e lavdishme e historisë së futbollit.
Kushtet politike para ndeshjes ishin të ngarkuara: tensionet e Luftës së Falklands midis Britanisë dhe Argjentinës ishin ende të freskëta. Në minutën e 51-të, Diego Armando Maradona shënoi golin e njohur si “Dora e Zotit”: një top i ngritur në zonë u kundërshtua në duel me portierin anglez Peter Shilton (1.83 m), por Maradona (1.65 m) arriti ta dërgojë në rrjetë me grushtin e majtë. Gjyqtari nuk e pa dhe pas ndeshjes Maradona komentoi: “Ishte pak koka e Maradonës, dhe pak dora e Zotit.”
Vetëm katër minuta më vonë, në minutën e 55-të, Maradona shënoi atë që njihet si “Goli i Shekullit”. Ai mori topin në gjysmëfushën e vet dhe realizoi një vrapim rreth 60 metra, duke dribluar pesë lojtarë anglezë — Hoddle, Reid, Sansom, Butcher, Fenwick — dhe duke mundur edhe portierin Shilton për të shënuar një nga golat më të famshëm në historinë e Kupave të Botës. Emocioni i momentit u përforcua nga komentatori Victor Hugo Morales, i cili reagoi në mënyrë përmbajtësore gjatë përshkrimit të golit.
Me Botërorin 2026 që zhvillohet në SHBA, Meksikë dhe Kanada, Estadio Azteca — koloseum me mbi 80,000 vende — po hap sërish dyert. Koincidenca që Anglia të rikthehet në të saktësisht katër dekada pas asaj ndeshjeje po ngre interes të madh mediatik. Maradona nuk do të jetë në fushë, por emri dhe veprat e tij mbeten të pranishme në kujtesën kolektive. Pyetja që ngrihet është nëse 2026-a do të shënojë një përballje simbolike ku “Tre Luanët” do të përpiqen të mbyllin plagën e hapur nga “Dora e Zotit”, ose nëse hijeja e numrit 10 do t’i përcjellë ata edhe në Mexikë.
