Kryeministri Rama ka reaguar ndaj protestës rinore që po shkon drejt ditës së nëntëdhjetë me tre iniciativa: “Besa”, “Prania besnike” dhe “Pasqyrë Albania”. “Besa” paraqitet si akronim i besim, empati, shërbim dhe angazhim, por autori nënvizon se kjo fjalë përthithet nga kuptimi i saj historik dhe moral në shoqërinë shqiptare, duke krijuar përshtypjen se kryeministri po thërret një marrëveshje popullore të thellë për t’u përballur me zhvillimet aktuale. Termat “Besa” dhe “prania besnike” konsiderohen të pakuptim për fjalorin e politikanëve perëndimorë dhe të papërshtatshëm si përgjigje ndaj arsyeve që ngrenë mijëra qytetarë.
Sipas tekstit, aspirata e vetme që do të ligjëronte një besëlidhje popullore të madhe është anëtarësimi i plotë në Bashkimin Europian, për të cilin 98% e shqiptarëve shprehin mbështetje; megjithatë, autori akuzon partitë e establishmentit — përfshirë Berishën dhe Ramën — se kanë penguar këtë ëndërr, duke kërkuar një integrim propagandistik që ruan sundimin e tyre. Rreziku aktual vlerësohet te manovrat gjeopolitike të Ramës dhe qëndrimet e tij ndaj hetimeve të larta, që vënë në dyshim besnikërinë ndaj familjes politike europiane.
“Prania besnike” është përshkruar si koncept që bjerr shërbimin ndaj qytetarëve dhe ringjall mekanizmat e partive antidemokratike: shtrëngim radhësh, homogjenitet, besnikëri staliniste-enveriste ndaj njëshit dhe përjashtim të të menduarit ndryshe. Ajo tingëllon si paralajmërim: me ne ose kundër nesh, dhe mund të përdoret për mobilizimin dhe rrethimin e zgjedhjeve të ardhshme me administratën dhe patronazhin.
“Pasqyrë Albania”, emër i ri për portalin “Shqipëria që duam”, vlerësohet si pjesë e së njëjtës fabul regjimesh—një rrjet shërbimesh që krijon varësi dhe mirënjohje duke zëvendësuar kontaktin e drejtpërdrejtë me zyrtarin. Autori pohon se këto iniciativa nuk adresojnë shkaqet thelbësore të protestave: shpopullimin, plakjen, goditjen e bujqësisë, monopolizimet, çmimet e larta të ushqimeve, pensionet e ulëta, çështjen e tokave dhe mungesën e një sistemi zgjedhor që lejon zgjedhjen e deputetëve me emër. Reflektimi i kryeministrit, sipas tekstit, forcon më tej shtetpartinë elektorale pa ideologji, që vepron vetëm si mekanizëm pushteti. Ky shkrim është pjesë e projektit “PRODEMOCRATIA”, një partneritet mes INSTITUTIT PASHKO dhe media MAPO.
