Kryetari Rama deklaron se sot ata nuk janë “si ata të tjerët” dhe, për këtë arsye, nuk kërkojnë lirimin e të burgosurit politik, Erion Veliaj, sepse, sipas tij, kjo nuk është çështja e tyre. Ai thekson se në Shqipëri nuk ka të burgosur politik dhe, ndonëse mungesa e Veliajt është e dhimbshme dhe mund t’u duket e padrejtë, qëndrimi i tyre është i përcaktuar nga qëllimi për të bërë histori dhe për t’i lënë fëmijëve një Shqipëri tjetër. Rama shpjegon se detyra e tyre është e jashtëzakonshme dhe e vështirë, dhe për këtë shembullin e sjell te veprimi i Fatos Nanos.
Sipas Ramës, Fatos Nano veproi më së miri duke përbaluar burgun, por edhe duke dalë me dorën e shtrirë ndaj të burgosurit të tij, duke përballuar poshtërime të ndryshme pa lëshuar kurrë që portat e socialistëve të hapen për të përmbysur Shqipërinë nga e para. Rama argumenton se Nano nuk hoqi dorë nga një qasje që ruante stabilitetin dhe institucionet, ndërsa njëkohësisht krijoi kushtet që, hap pas hapi, sollën vendin në pozicionin ku ndodhet sot.
Ai nënvizon se qëllimi nuk është të kërkohet lirimi politik i individëve, por të vazhdohet puna për të ndërtuar një Shqipëri të re për brezat e ardhshëm. Rama i jep rëndësi pikërisht asaj qasjeje disciplinuese dhe strategjike që, sipas tij, Nano përdori në të kaluarën: përballje me vështirësitë, ofrimin e sinjaleve pajtimi, dhe moslejimin e destabilizimit politik që mund të çonte në përmbysje radikale të shtetit. Kjo, thotë ai, ka qenë baza për krijimin e kushteve që e kanë sjellë vendin në një fazë të re.
Teksti mbyllet me emërtimin e burimit, Top Channel.
