Kryeministri Edi Rama, në fjalën e mbajtur gjatë festimeve të 35‑vjetorit të Partisë Socialiste në sheshin përpara Stadiumit Kombëtar, foli për sfidat e zhvillimit, investimet strategjike, mbrojtjen e mjedisit dhe vizionin për të ardhmen e Shqipërisë. Ai theksoi nevojën për debat demokratik dhe për një proces të ndershëm brenda partisë, duke argumentuar se zgjedhjet e radhës duhet t’u japin njerëzve një perspektivë të qartë, të cilën, sipas tij, e ka vetëm Partia Socialiste.
Rama kundërshtoi, siç tha, paragjykimet ndaj projekteve të mëdha zhvillimore dhe kritikoi një pjesë të opinionit që, duke mos dalë në protesta ose duke mos i mbështetur ato, krijon një “sakelldie” ndaj forcave qeverisëse. Ai përshkroi disa nga protestuesit si grupe që dalin për të ngushëlluar paaftësinë e tyre dhe i cilësoi si “karnavalë” që shfaqen pas nevojës për të kritikuar projektet. Sipas kryeministrit, investimi në fjalë përbën investimin më të madh në historinë e Shqipërisë dhe vendi nuk ka luksin ta refuzojë; megjithatë, ai pranoi se për këtë investim ka vend për debat dhe vigjilencë demokratike.
Ai theksoi se ambicia për zhvillim shpesh shpallet krim para se të projektohet dhe se përpjekjet për zhvillim nuk duhet shfrytëzuar si armiqësi ndaj natyrës. Rama argumentoi se natyra nuk mbrohet duke mbajtur vendin të varfër dhe se sfida është të respektohet dhe mbrohet mjedisi duke u zhvilluar njëkohësisht. Si kundër shembull për qëndrime selektive, ai përmendi debatet rreth Vjosës dhe referenca të tjera lokale.
Në fjalën e tij u përmend edhe përplasja me aktorë të jashtëm; Rama tha se Shqipëria është futur “në mes të një lufte kundër presidentit Trump” dhe se nuk duhet lejuar që shqiptarët të përdoren si “mish për top”. Ai promovoi zhvillimin e turizmit elitar, me argumentin se çdo lek i tillë jep më shumë për ekonominë lokale, sjell pak trafik dhe plehra dhe do t’i ndihmojë Shqipërisë të mos ngecë pas përvojave turistike të Greqisë e Malit të Zi. Në përmbyllje, Rama kujtoi traditën e mikpritjes shqiptare dhe faktin që të parët nuk dorëzuan hebrenjtë, si një vlerë historike që mbetet udhërrëfyes për vendin.
