Rama deklaroi qartë se nuk negocion, duke ripërsëritur se nuk ka çfarë të negociojë me askënd. Sidoqoftë, theksoi dallimin midis negociimit dhe bisedës: për të folur nuk ka diskutim, pra ai është i gatshëm për bisedë por jo për të bërë lëshime që të cilat i konsideron si negociata. Nga fjalët e tij del edhe një urdhër i drejtuar personit të quajtur Bruna: t’i ndalojë marrjet e njerëzve nga Vlora. Rama theksoi se nuk ka frikë nga përballjet me askënd, duke shtuar se përballemni nuk e trembin dhe se konfrontimi nuk do ta zmbrapsë.
Ai shprehu bindjen se njerëzit përballë nuk do ta bëjnë të ndryshojë mendim; përkundrazi, sipas tij, ata i shtojnë jetën. Me këtë formulim Rama nënkuptoi se presioni apo përpjekjet për ta larguar apo për ta detyruar në ndryshim qëndrimi nuk kanë efekt mbi vendimet e tij personale. Përfundimisht, ai paralajmëroi se ata që synojnë ta heqin do të duhet të presin shumë më tepër, duke lënë të kuptohet se përpjekjet për ta hequr nga pozita apo për të ndryshuar statusin e tij nuk do të jenë të shpejta ose të lehta.
Në deklaratë shfaqen tre pika kryesore: refuzimi i negociatave, gatishmëria për të folur pa bërë kompromis, dhe vetëvlerësimi si person që nuk frikësohet nga përballjet dhe që refuzon të ndryshojë mendje nën presion. Përmes urdhërit ndaj Bruna-s, Rama shpreh edhe një kujdes ndaj origjinës apo lëvizjes së njerëzve nga Vlora, duke kërkuar që të mos merren persona nga ai qytet — kërkesë që lidhet me disiplinën ose kontrollin e stafit që ai synon të mbajë. Deklarata përfundon me një paralajmërim të qartë për ata që planifikojnë ta largojnë, duke nënvizuar se për të arritur këtë do të duhet një kohë shumë më e gjatë se sa ata mbase presin. Top Channel është burimi i citimit.
