Kryeministri Edi Rama, në një konferencë për shtyp gjatë vizitës së tij në Korenë e Jugut, foli për përshtypjet dhe mësimet që nxjerr nga përvoja historike dhe zhvillimi i këtij vendi. Ai përmendi se ishte takuar edhe me homologun Kim Minseok dhe rikujtoi vizitën e parë në Seul si kryetar bashkie dy dekada më parë, duke krahasuar transformimin e qytetit dhe të vendit me rrugëtimin e Shqipërisë.
Rama vlerësoi se ndarja e dy Koresë tregon se fati i kombeve përcaktohet nga zgjedhjet historike: njëra Kore u orientua drejt hapjes, demokracisë dhe inovacionit, ndërsa tjetra mbeti e izoluar dhe nën sundim. Ai lidh këtë me përvojën e Shqipërisë, që për një periudhë të gjatë ishte e mbyllur ideologjikisht, por sot ndjek një rrugë ndërtimi institucioni, modernizimi demokratik dhe integrimi drejt Bashkimit Evropian. Rama theksoi se kjo tregon se institucionet demokratike mund të krijohen edhe aty ku historia duket e pamundur.
Duke reflektuar mbi zhvillimet rajonale, ai përmendi transformimin ekonomik të Japonisë, Koresë së Jugut, Singaporit dhe vendeve të tjera të Azisë Juglindore, si dhe ndryshimin e qasjes së Kinës pas politikave të Deng Xiaoping. Rama theksoi rëndësinë e bashkëpunimit rajonal si në rastin e ASEAN-it dhe adaptimin e Kinës ndaj arkitekturës së bashkëpunimit, duke nënvizuar domosdoshmërinë e pragmatizmit mbi ideologjinë.
Ai përmendi miqësinë dhe bashkëpunimin me arkitektin Min-Suk Cho, që kontribuon edhe në projekte në Shqipëri, dhe ngriti pyetjet e ruajtjes së identitetit gjatë transformimit dhe zgjidhjeve urbane dhe sociale për të ardhmen. Rama foli për natyrën e lidershipit: për të vepruar me njohuri të papërsosura, pranimin e dyshimit, mësimin e vazhdueshëm dhe guximin për të hyrë në arenë dhe ndërtuar pavarësisht vështirësive.
Ai citon një shprehje koreane “pas shiut, toka ngurtësohet” dhe një anekdotë për ndryshimin midis ferrit dhe parajsës me shigjeta të gjata, duke e lidhur me rrugëtimin e Koresë që e forcoi kombin përmes vështirësive. Në përmbyllje, Rama shprehu mirënjohje për shembullin e Koresë, si dëshmi se transformimi është i mundur dhe ftoi për veprim e guxim.
