Kryeministri Edi Rama ndodhet në Korçë për të marrë pjesë në festimet e 35‑vjetorit të Partisë Socialiste dhe në fjalimin e tij rikujtoi periudhën e vështirë që përjetoi forcë politike që ai drejton. Ai përshkroi ambientin e tubimit në një park që, sipas tij, po pasurohet me skulptura dhe pastërti, dhe theksoi se janë mbledhur për të kremtuar një moment që lidh historinë me ardhmërinë. Rama theksoi edhe një rastësi që, sipas tij, bashkon në një datë dy momente kyçe për socialistët.
Në fjalimin e tij ai rikujtoi veçanërisht ngjarjet e 26 majit 1996, kur, siç tha, socialistët u përballën me një valë dhune dhe brutaliteti që vunë në provë demokracinë në një shkallë më të madhe sesa në kohën kur u përmbys demokracia. Rama përmendi se ata që ishin në vijën e parë—përfaqësues, drejtues ose komisionerë—u dhunuan, dhe vetë rezultati i zgjedhjeve u cenua nga ajo që e përshkroi si pushtet i degraduar i Partisë Demokratike.
Ai vuri në dukje se ajo periudhë është e paimagjinueshme për të rinjtë dhe për ata që nuk e kanë jetuar, duke përshkruar një situatë ku opozita dhunohej sistematikisht dhe nuk kishte hapësirë në mediat shtetërore. Sipas tij, në ato ditë ekrani i televizionit shtetëror shfaqte vetëm pozicionin e pushtetit dhe opozita thuajse nuk shfaqej; kur shfaqej, shoqërohej me koment negativ nga spikeri. Rama shtoi se ishte vetëm një gazetë opozitare dhe se edhe ajo u bë shkrumb e hi.
Ai pohon se ishte e pamundur të ishe në opozitë pa u keqtrajtuar dhe denigruar dita‑ditës, dhe se selia e Partisë Socialiste u detyrua të qëndronte në një cep. Përmbyllja e pasazheve që ajo kohë i kujton, sipas Ramës, ka qenë e dhimbshme deri aty sa “qielli nisi të përlotet dhe të vajtojë” kur mendohet për atë periudhë, shprehu kryeministri gjatë fjalimit.
