Kryeministri Edi Rama reagoi ndaj deklaratës së presidentit serb Aleksander Vuçiç lidhur me lumin Ibër dhe çështjen e Kosovës, duke nxjerrë në pah se debati u zhvendos nga hidrologjia te çështjet e së drejtës ndërkombëtare dhe pretendimet historike ndërmjet dy vendeve. Rama ironizoi se diskutimi “udhëtoi” nga Ibëri te koncepti i “Shqipërisë së Madhe”, përmes termave “Kosova e Metohia” dhe “muzeut të ankthit historik serb”, duke e konsideruar këtë pjesë të folklorit politik të Beogradit.
Ai mohoi kategorikisht që Shqipëria të ketë pretendime ndaj teritorit serb dhe theksoi se nuk ka nevojë për një “Shqipëri të Madhe” për të qëndruar pranë Kosovës. Rama përsëriti se Kosova është një shtet i pavarur: qytetarët e saj janë “shqiptarë të Kosovës”, me Republikën dhe institucionet e tyre, dhe kanë të drejtën të përcaktojnë të ardhmen e tyre; Shqipëria do të mbështesë gjithmonë këtë të drejtë. Sipas tij, “Serbia e humbi Kosovën” dhe përsëritjet e së kundërtës nuk ndryshojnë realitetin, pasi hartat nuk janë si imagjinatat politike; territori dhe burimet natyrore të Kosovës nuk janë territor apo burime të Serbisë.
Rama riktheu çështjen e lumit: Ibëri është sistem ujëndarës ndërkufitar. Serbia mund të menaxhojë burimet brenda juridiksionit të saj, por nuk mund të pretendojë se efektet për shtetet fqinje ndalen magjikisht në kufirin serb; ekziston e drejta ndërkombëtare e ujërave. Lumenjtë, tha ai, ndjekin gjeografinë, jo argumentet diplomatike.
Ai njohu rëndësinë e të drejtave dhe sigurisë së komunitetit serb në Kosovë — prona, gjuha, trashëgimia kulturore dhe fetare duhet të mbrohen — dhe kritikoi paradoksin e paralajmërimeve kundër “ekspansionizmit etnik” nga një palë që në të njëjtën kohë i referohet territorit të një shteti tjetër si pjesë të tij. Rama përmendi se e ardhmja e rajonit duhet të jetë ku kufijtë gradualisht humbasin forcën, por kjo kërkon pranimin e kufijve ekzistues. Ai theksoi se qëndrimi i Shqipërisë është transparent dhe i qëndrueshëm: respekt për Serbinë, dëshirë për marrëdhënie të mira fqinjësore dhe për një Ballkan të integruar në Europë, ndërsa Ibëri do të vazhdojë të rrjedhë sipas gjeografisë, jo sipas “folklorit”.
