Në episodin e sotëm të emisionit “Punë pa Teka” me Kristi Gongon u trajtua profesioni i nallbanit, i cili po shkon drejt zhdukjes. Mbathja e kuajve dikur konsiderohej një zanat i veçantë dhe me rëndësi, ndërsa sot nuk shihet më si i tillë. Në bisedë me gazetaren, Denis Sema, një nga nallbanët e pakët që kanë mbetur në vend, shprehu sfidat që përballet jo vetëm për ruajtjen e zanatit, por edhe për pasojat sociale në zonat rurale.
Sema theksoi se vështirësi e madhe është gjetja e nuseve për djemtë e fshatit. Ai përmendi si shembull Çermën, afër Divjakës, zonë që nuk është malore dhe ka infrastruktura e kushte jetese, por vajzat kur dëgjojnë fjalën “fshat” mbajnë paragjykime dhe nuk pranojnë të martohen atje. Për këtë arsye, shumë djem në fshatra mbeten beqarë, sipas tij.
Gazetarja u shpreh se përmes emisionit synohet të luftohet ky paragjykim, dhe Sema shprehu përkrahje për këtë iniciativë. Ai rrëfeu gjithashtu për përvojën e tij personale të emigrimit: qëndroi në Itali për 11 vite, iku i ri, në moshën 18 vjeç, dhe u kthye në vend kur ishte 30 vjeç. Pas kthimit, në 2009-ën hapi një fermë. Kur u pyet nëse do të rikthehej dhe do të bënte të njëjtën zgjedhje, Sema tha se beson se po, duke shtuar se e shqetëson fakti që ka tre djem dhe dëshiron që ata të jenë afër tij; përsëri riktheu shqetësimin për problemin me nuset në fshat.
Në artikull përmendet një video e integruar nga YouTube me lidhje të emisionit dhe si burim shfaqet Top Channel. Përmbajtja fokusohet në përshkrimin e rënies së zanatit të nallbanit, sfidat personale dhe sociale të praktikuesve të mbetur, si dhe përvojën e emigrimit dhe rikthimit të një nga përfaqësuesve të këtij profesioni.
