Në Samitin e Alaskës, Vladimir Putin tha se kontrolli i plotë mbi Donbasin do të ishte një kusht kryesor për fundin e luftës, duke kërkuar tërheqjen e forcave ukrainase nga Donetsku dhe Luhansku në këmbim të ndaljes së luftimeve. Megjithatë, Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky vazhdon të refuzojë dhënien e territorit, me rreth 75% të ukrainasve që janë kundër kësaj ideje, sipas sondazheve të Institutit Ndërkombëtar të Sociologjisë në Kiev.
Përpjekjet e Rusisë për të argumentuar dhe kontrolluar Donbasin filluan që në vitin 2014, kur Moska mbështeti dhe armatosi separatistët, duke dërguar edhe trupa të fshehta. Situata përshkallëzoi në pushtimin e plotë të vitit 2022, ku Rusia tani kontrollon rreth 88% të territorit të Donbasit, përfshirë gjithë Luhanskun dhe shumicën e Donetskut. Megjithatë, Ukraina mban ende disa qytete kyçe dhe pozita të fortifikuara, të mbrojtura me kosto të lartë, duke ilustruar përkushtimin e saj për të mos humbur më shumë territor.
Donbasi, një rajon industrial i pasur me burime kaq shumë të rëndësishme për Ukrainën, ka një histori të gjatë si një territor rusishtfolës, ku emigrimi rus gjatë periudhave industriale ka ndikuar ndjeshëm në përbërjen e popullsisë. Sipas censuseve, përqindja e popullsisë etnike ruse ka pësuar rënie, ndërsa shumë të dhëna kontestohen si të influencuara nga politikat ruse.
Ka frikë se, megjithëse Putin mund të arrihet të marrë Donbasin, ambiciet e tij territoriale mund të shtrihen më tej. Sipas burimeve, ai thotë se do të ndalojë avancimin ndaj rajoneve jugore si Kherson dhe Zaporizhzhia. Ndërkohë, mbi 250,000 civilë mbeten në zonat e Donbasit që janë ende nën kontrollin ukrainas, duke theksuar sfidat humanitare dhe konfliktin e vazhdueshëm në këtë territor të rëndësishëm.
